Skip to main content
فهرست مقالات

نقد ادبی: تئوفیل گوتیه و هنر شعر

نویسنده:

(5 صفحه - از 118 تا 122)

کلید واژه های ماشینی : هنر، تئوفیل گوتیه و هنر شعر، شاعر، گوتیه شاعری خودخواه، پاریس، نقد ادبی، زیبائی، سیاسی، اندیشه، عشق

خلاصه ماشینی:

"نقد ادبی عبد الحسین زرین‌کوب تئوفیل گوتیه‌1و هنر شعر «گوتیه شاعری خودخواه است»نمیدانم این سخن را تا کنون چند بار از زبان دوستان‌ و استادان خود شنیده‌ام،اما از وقتی که با آثار گوتیه آسنائی یافته‌ام،در درستی این گفتار،که شاید بسیاری از منتقدان معروف نیز با آن همداستان باشند،بشک افتاده‌ام. در راه‌ شعر و هنر از همه چیز،حتی از خود گذشته بود چنین کسی را خودخواه چگونه می‌توان خواند؟ تئوفیل گوتیه در 30 اوت 1811 در«تارب»3از بلاد جنوبی فرانسه ولادت یافت. بدیگونه برای این مردی که انتقاد معاصر او را بخودخواهی متهم کرده است شایسته‌ترین‌ کار آنستکه ت بهیچ‌کاری دست نزند و یا آرام بنشیند و سیگار خود را دود کند. خود او اندیشه‌های‌ یکی از روزهای فراغت خویش را درین ابیات بیان می‌کند: ازین اندیشه مست و شادمان بودم که درین قرن که مطبوعات‌بر آن فرمانروائی دارد درین پاریس پر هیاهو که پلیدی آن مایهء وحشت است در حکومت دودآلود کشتی‌های بخار با اینهمه نمایندگان،وزیران و فرمان مشروطه با اینهمه مردان مترقی،ریاکار و دانش‌فروش هنوز نتوانسته‌اند آفتاب را از جهان بزدایند یا جامهء ارغوان‌فام شراب را از او بازستانند هنوز هم مانند روزگاران پیشین،می‌توان آرنج‌ها را بر میز تکیه داد و در کنار معشوقهء خویش بستایش بهار و شراب و عشق لب گشود. شک نیست که این فکر از اغراق و مبالغهء کوته‌نظرانه خالی نیست،شک نیست که چهاردیوار این«برج عاج»جز یک‌ شاعر«بیمار و ماخولیائی»نمی‌تواند زندگی کند اما آیا کسی را،که همه‌چیز خود را وقف هنر کرده است،خودخواه می‌توان خواند؟گمان نمی‌کنم و درین باب باز سخنها دارم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.