Skip to main content
فهرست مقالات

اسماء و صفات خداوند و توفیفیت آنها(3) توفیفیت اسماء و صفات

نویسنده:

(8 صفحه - از 76 تا 83)

کلید واژه های ماشینی : اسماء و صفات، توقیفیت اسماء و صفات، خدا، اسماء و صفات خداوند، خداوند، ذات، مقصود عارفان از توقیفیت اسماء، عارفان، تجلی، عرفانی

خلاصه ماشینی:

"قیصری شارح فصوص الحکم، در شرح این عبارت می‌گوید: «مقصود از اسماء حسنی، اسماء کلی و جزئی است نه تنها نود و نه اسم که در حدیث وارد شده، و به همین جهت(ابن عربی) فرمود: اسماء حسنایی که قابل شمارش نیست، زیرا اسماء جزئی نامتناهی‌اند اگر چه کلیات آنها متناهی‌اند». 1. در مباحث مقدمی این کتاب آمده است: مسائل عرفان نظری عبارتند از : مباحث مربوط به تعینات الهی یعنی اسماء و صفات حق و متعلقات آنها. در جای دیگر، در بحث از قوس نزول عالم هستی، کیفیت انتشای اسماء الهی و اسناد آنها به ذات باری، تأکید می‌کند بر این که: هر اسمی موطنی دارد که در آن ظهور می‌کند و به اعتبار همین ظهور در موطن خاص است که به خدا اسناد داده می‌شود. (البته اگر بتوان خدا را به واجب الوجود نامید) تذکر این نکته لازم است که: اگر گفته می‌شود مثلا در فلان مرتبه که موطن یک صفت فعل است خداوند با وجوب وجود مشاهده نمی‌شود معنایش این نیست که در موطنی دیگر نتوان ذات حق را در کسوت وجوبی مشاهده کرد. هم اسماء کلیه و هم اسماء جزئیه نامتناهی ومتعلقات آنها، حاکی از این است که به لحاظ فقهی کلامی اسمای الهی توقیفی نیست یعنی هیچ منع شرعی وجود ندارد در این‌که ما خداوند را با نامی بخوانیم که مبین یک کمال است وجسارت به ساحت ربوبی نیست لکن در متون دینی هم نیامده است، اما به نظر برخی اندیشمندان مسلمان احتیاط در دین یا ادب شرعی اقتضاء می‌کند که در این گونه موارد فقط خداوند را به این کمالات توصیف کنیم و از آنها اسمی مشتق نکنیم و بر خدا حمل نکنیم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.