Skip to main content
فهرست مقالات

نقد متن مثنوی

نویسنده:

(9 صفحه - از 157 تا 165)

کلید واژه های ماشینی : مثنوی، ترک، مولانا، رومی، فارسی، قصص، نسب، شعر، زبان، بلخ

خلاصه ماشینی:

"حتی بهاء الدین محمد پسر مولانا که به سلطان ولد معروفست با اینکه در این سرزمین بدنیا آمده‌بود و همین‌جا بزرگ شده بود،و در موقع وفات او قریب صد سال بوده است که این خاندان‌ در سرزمین روم بوده‌اند و سلطان ولد از دو زبان محلی یعنی رومی و ترکی بآن اندازه فراگرفته است‌ که می‌تواند پنجاه شصت بیت بهر یک از دو زبان شعر در ولدنامه(ابتدانامه)بیاورد،باز در خطاب‌ بخود میگوید: گذر از گفت ترکی و رومی‌ چون از آن اصطلاح محرومی‌ لیک از پارسی و از تازی‌ گو که در هر دو خوش همی تازی دوستان ترک ما یک رباعی در مجموعهء رباعیات مولانا یافته‌اند(چاپ اصفهان شمارهء 1088 و چاپ اسلامبول ص 218)آن را غالبا نقل می‌کنند و سند ترک بودن مولانا می‌آورند: بیگانه میگرید مرا زین کویم‌ در کوی شما خانهء خود می‌جویم‌ دشمن نیم ارچند که دشمن رویم‌ اصلم‌تر کست اگرچه هندی گویم و از تمام رباعی لفظ«اصلم‌تر کست»را در گوش و باقی را فراموش کرده‌اند. با اینکه نسبت بکری برای‌ مولانا در نسخی از رسالهء سپهسالار و از مناقب العارفین افلاکی که در دست داریم نیز آمده است‌ باز دربارهء آن شک بجاست،بخصوص که در یکی از دو سلسله نام از مسیب بن عبد الله بن ابی بکر برده شده است و در دیگری اسم حماد بن عبد الرحمن بن ابی بکر،و ما از روی دو کتاب معتبر میتوانیم‌ یقین کنیم که این دو اسم مجهول است:ابو عبد الله الزبیری متوفی در سنهء 236 در کتاب نسب قریش‌ (ص 275 تا 280 از چاپ دار المعارف)و ابن حزم اندلسی در جمهرة انساب العرب(ایضا چاپ‌ دار المعارف ص 127 و 128)هر دو اولاد ابو بکر و اولاد اولاد او را تا چند پشت ذکر کرده‌اند،و از آن دو تفصیل معلوم میشود عبد الله ابو بکر فقط یک پسر اسمعیل نام داشته و از او عقبی بجا نمانده‌ بوده و اصلا مسیب نامی در میان نواده‌های ابو بکر نبوده است و عبد الرحمن بن ابی بکر هم فرزندی‌ حماد نام نداشته است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.