Skip to main content
فهرست مقالات

نقد متن مثنوی

نویسنده:

(7 صفحه - از 263 تا 269)

خلاصه ماشینی:

"چو ماه اندر ظلم،هر دو از ابیات الحاقی است‌ و بجای آن باید این بیت اصلی گذاشته شود: گفت صحالک نعیم دائم‌ بس لطیفی و ظریف و خوبرو ص 80 س 14 این نتیجهء اخلاقی الحاقی است. ص 113 س 9 تا 12 این چهار بیت در مزید اوصاف و بیان عیوب پیری الحاقی است و عجب‌ دارم که باین قدر اکتفا کرده‌اند. -س 15 تا 17 بجای این سه بیت که خائنان در امانت ساخته‌اند در نسخ اصیل‌ مثنوی فقط این یک بیت هست که مولوی گفته: چارکس را داد مردی یک درم‌ آن یکی گفت:این بانگوری دهم و اینکه یکی فارسی و یکی عرب بود بعد معلوم می‌شود،مقدمه چیدن لازم نمی‌دیده است. -س 17 مصراع دوم و س 18 مصراع اول الحاقی است،و بیت چنین بوده است: گرد او میگشت خاضع در طواف* هم جلاب شکرش می‌داد صاف. ص 238 س 8 مصراع دوم باین صورت ساختهء یک خوش نیتی بوده است که نخواسته است‌ مولانا باخت را باراست قافیه آورده باشد،ولی بنده غلطی را که مولوی گفته باشد بر صحیحی که‌ دیگری بنام او ساخته باشد ترجیح میدهم. صحیح این مصراع چنین است: زاده شد آن شاه و نرد ملک باخت. ص 245 س 9 و 10 هر دو الحاقی است و بیت اصلی بجای آن دو که باید گذاشت این است: آنچنانکه وقت زادن حامله* ناله دارد،خواجه شد در غلغله. -س 15 چنین خوانده شود: روز صیادم بدو شب پاسبان‌ تیز چشم وصیدگیر و دزد ران ص 271 س 1 مصراع دوم چنین صحیح است:می‌کشانم بهر تقویت بدن."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.