Skip to main content
فهرست مقالات

در دایره قسمت

نویسنده:

(2 صفحه - از 34 تا 35)

کلید واژه های ماشینی : درد، اوستا، هنر، مرد، ادب، گوهر، قدر، فضیلت، رنج، سخن

خلاصه ماشینی:

"در دورانی که روشنفکر- نمایان سر در آخور شهوات کرده بودند و رنگین نامه‌ها، آتش بی‌عفتی را دامن می‌زدند و در اشاعهء فساد بر یکدیگر پیشی می‌گرفتند،اوستا از آلوده شدن دامان زن‌ مسلمان ایرانی به لوث فساد،دردمندانه ناله سر می‌کرد و از اینکه عواطف پاک مادری را لجن عفن غربزدگی‌ می‌آلود،سرشک حسرت می‌بارید: گو کجا رفتند زیبا چهرگان کامروز نیست‌ نه یکی را پاکدامانی نه مهر مادری‌ ز آن همه زیبایی و افرشته‌خویی‌ای دریغ‌ هیچشان نه،جز که بی آزرمی و نادلبری (به تصویر صفحه مراجعه شود) مرد اما سست آهنگی به هر زشتی گرای‌ زن ولیکن شوخ چشمی،از همه پاکی بری‌ رفت بر باد آبرو از دستبرد جهل و شد خاک دارا پایمال آتش اسکندری‌ تا چنان پژمرد مینویی بدان پاکیزگی‌ تا چنین آلود دریایی بدین پهناوری‌ گر نیاری کرد فریاد ای لب من،ز هر خند ور سرشکی نی ترا ای دیده بر من خون گری‌ با تبه‌کاری و نیرنگند تا جویای نام‌ ننگشان بادا به نام و شیوهء نام‌آوری‌ خانهء ویران پی آبادی کاخی چراست‌ تا سزد خودکامه‌ای را دستگاه خودسری‌ در هوای دوستی از دوستی همواره دور یا براه مردمی،از مردمی یکسر بری‌ این شرنگ جانگزا باد افره نابخردی‌ وین نوای ناروا پاداشن رامشگری طبع منیع و شرف گوهر و عزت نفس،هرگز اوستا را اجازه‌ نداد تا بسان پیروان«مکتب ماکیاولی»،به اقتضای زمان‌ و تناسب دوران،از آرمان و کرامت نفس روی برتابد و بر وفق جریان آب طی طریق کند."

صفحه:
از 34 تا 35