Skip to main content
فهرست مقالات

بغداد از نظر شعراء ایران

سخنران:

(8 صفحه - از 529 تا 536)

خلاصه ماشینی:

"و نیز ابو عبد الله بن عبد الملک نیشابوری مشهور بمعزی از شعراء معروف ایران‌ که با ملکشاه بن الب ارسلان و پسران او برکیارق و محمد و سنجر معاصر بوده بهمراه‌ ملکشاه در سفرهای او ببغداد آمده و شهر بغداد را ستوده و قصیده‌یی هم در مدح خلیفهء بغداد گفته است و چون نخستین سفر ملک شاه بنص ابن الاثیر و عماد کاتب در چهارم ذی الحجه‌ سال 479 بوده و او تا 15 صفر 480 در بغداد و نواحی آن اقامت داشته و دومین سفرش در 28 رمضان سال 484 و سومین سفر او در بیست و چهارم رمضان سال 485 واقع شده و این‌ مدت مصادف است با روزگار خلافت المقتدی بامر الله عدة الدین ابو القاسم عبد الله بن‌ محمد بن القائم(487-467)پس آن قصیده که در دیوان معزی می‌خوانیم هرچند نام‌ خلیفه در آن مذکور نیست باید که در مدح این خلیفه گفته شده باشد. و شیخ سعدی هم نگفتهء خود در مدرسهء نظامیه مقیم بوده و مشاهیره‌یی میگرفته‌ و با شهاب الدین ابوحفض عمر بن محمد سهروردی(633-539)معاشر بوده و بدو ارادت می‌ورزیده است و بدین مناسبت از بغداد در گلستان و بوستان و سائر آثار خود مکرر نام برده و وقتی در شیراز می‌زیسته بازهم میل داشته است که ببغداد مسافرت کند و چون شهر بغداد بدست مغول ویران شد و بسیاری از مردم آن بقتل‌ رسیدند و المستعصم بالله مقتول گشت شیخ سعدی بسیار غمگین گردیده و قصیده‌ئی‌ فارسی در رثاء خلیفه و یک قصیده بزبان عربی در تأسف برخرابی بغداد و کشته شدن اهل‌ بغداد و ویرانی مستنصریه سروده که چند بیت آنرا در اینجا نقل میکنیم: جست بجفنی المدامع لاتجری‌ فلما طغی الماء استطال علی الکر نسیم صبا بغداد بعد خرابها تمنبت لو کانت تمر علی قبری‌ تسائلنی عما جری یوم حصرهم‌ و ذلک ممالیس یدخل فی الحصر ادیرت کؤوس الموت حتی کانه‌ رؤوس الاساری ترجحن من السکر بکت جدر المستنصریة ندبة علی العلماء الراسخین ذوی الحجر نوائب دهر لیتنی مت قبلها ولم ار عدوان السفیه علی الحبر و این قصیده 92 بیت است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.