Skip to main content
فهرست مقالات

بحثی درباره اتباع

نویسنده:

(5 صفحه - از 278 تا 282)

کلید واژه های ماشینی : اتباع ،تابع ،میم ،لفظ ،لغت‌نامه ،تابع مهمل لفظ مهملی ،تابع مهمل ،فارسی ،متبوع ،معنی ،بتنهایی ،ترکیبات ،کلمه ،نهج‌الادب ،استعمال ،مژ ،واو عطف ،معنیی ،لغت‌نامهء دهخدا ،ترکیب عطفی ،کژ ،عربی ،آه ،امثال ،رخت پخت ،بهمان ،کژ مژ ،عطف میان متبوع ،تابع لفظ اول ،صاحب نهج‌الادب

خلاصه ماشینی:

"دیگر از احکام تابع که در نهج‌الادب بدان اشارت شده است وقوع فصل است میان تابع و متبوع، مانند این بیت مولوی: از خانه برون رفتم مستیم بپیش آمد در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه‌ چون کشتی بی‌لنگر کژ میشد و مژ میشد وز حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه‌2 قواعد و احکام اتباع از آنچه تا اینجا گفتیم اتباع را میتوان چنین تعریف کرد: اتباع در زبان فارسی دو لفظی است که در پی یکدیگر اغلب(نه همیشه)بر یک روی میآید و لفظ ثانی برای تأکید لفظ اول بکار میرود،و در اینصورت لفظ دوم را تابع لفظ اول نامند،و هرگاه‌ لفظ دوم بی‌معنی و مهمل باشد آنرا تابع مهمل گویند،احکام و شرایط اتباع بقرار زیر است: 1-در فارسی میان تابع و متبوع برخلاف اتباع عربی غالبا و او عطف میآید مانند تارومار،لوت‌ و پوت و جز آن،و گاه نیز بی‌واو است بخصوص در تابع مهمل مانند کژمژ،کتاب متاب و نظایر آنها که برعکش تابع معمولی و او بندرت دیده میشود چنانکه اسدی در لغت فرس«شکست و مکست»را با واو آورده و به اتباع بودن آن تصریح کرده و شاهدی نیز از رودکی نقل کرده است(رجوع شود به‌ ترکیب«شکست و مکست»در فهرست ترکیبات اتباع که پس از این خواهد آمد)و همچنین است‌ کت و مت."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.