Skip to main content
فهرست مقالات

اصالت در اسلوب: راز شیوایی

نویسنده:

(4 صفحه - از 446 تا 449)

خلاصه ماشینی:

"اینک اگر ما بنشینیم و من باب مثال بگوییم که زبان داستان باید چنین و چنان باشد، و یا بزبان خالص ادبی نوشته شود و یا چیزی میان این دو باشد،هرچند شرایط و قواعدی وضع یا کشف کرده‌ایم ولی طبیعت ومزاج خاص نویسندهء اصیل را نمیتوانیم تابع این شرایط و قواعد سازیم. شیرینی‌ تلخ شیوهء جمالزاده که گاه بحد تکلف میرسد،باوجود مترادفهای زیاد و غیر ضروری،و با وجود اصطلاحات عامیانهء زبان فارسی که خواننده احساس میکند تعمدی در آوردن انهاست،معهذا چون‌ یادآور اصطلاحات خاص زبان فارسی است و«فارسی هم شکر است»بی حلاوت نیست و از جهت‌ دیگر چون از زبان مردم صادق مایه گرفته شیوایی خواص خود دارد. زبان عامیانهء چوبک،بآنکه‌ خواننده را نه همنشین نویسنده بلکه دمساز با عامهء ناس میکند،همچون مصاحبت عوام گیر است‌ ولی نه برای آنانکه از مصاحبت عوام لذت نمیبرند و می‌پندارند که دلیل بزرگی همنشینی و همزبانی‌ با خواص است!و زبان فتنه‌گر دشتی با همهء خروج از مألوف،چون از طبع آتشین او شعله ورست‌ گرمی میبخشد و بدینگونه زبان و شیوهء نگارش نویسنده از شخصیت نویسنده مایه میگیرد و از طبیعت و فطرت خاص او:طبیعت و فطرتی که در دیگری نیست و از طبیعت و فطرت دیگری متمایز است و صادقانه منعکس شدع استـ «بوفون»هنگانی که بعضویت فرهنگستان فرانسه انتخاب شد در پیامش گفت:«افکار و حوادث و اکتشافات،همه در میان مردم مشترک است؛اما تنها اسلوب است که از آن فرد شمرده‌ میشود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.