Skip to main content
فهرست مقالات

تن آدمی شریف است ... (8)

نویسنده:

(10 صفحه - از 456 تا 465)

کلید واژه های ماشینی : نابینا، زنان، سلطان، شعر، چنگیز خان، شاعر، وزیر، تاریخ، کتاب، ابو العیناء

خلاصه ماشینی:

"-8- آن دوست که دیدنش بیاراید چشم‌ بی‌دیدنش از گریه نیاساید چشم‌ ما را ز برای دیدنش باید چشم‌ گر دوست نبیند به چه کار آید چشم ابو الحسن خرقانی باید از گفتگوی در باب کوران کم‌کم چشم بپوشیم که سخن به درازا کشیده است،با همه‌ اینها،باز هم هستند کسانی که نابینائی آنها به صورتی و به مناسبتی در تاریخ یاد شده،و اصولا این یاد از نابینایان همیشه با توجه به هوش و قدرت ذکاوت آنان همراه است که به قول روانشناسان‌ وقتی عضوی از اعضاء یا حسی از حواس بشر علیل شود یا از کار افتد،قدرت آن بین سایر اعضاء و حواس سرشکن می‌شود و سایر اعضاء کوشش می‌کنند که نقص را جبران کنند و به همین‌ سبب در فارسی،برای کوران،لقب روشندل برگزیده‌اند و«چراغعلی»یا«عینعلی»لقب‌ داده‌اند اگرچه ته رنگ طنزی نیز در آن نهفته است و من گمان کنم،اینکه اعراب آن رند کور بینا دل را«ابو العیناء»لقب داده بودند ازینگونه بوده است: او محمد بن قاسم از احفاد سلیمان ضریر بود و در 191 ه[-806 م. فردوسی شاهنامه در حق او[محمود]ساخت،و سلطان با حال او نیفتاد،و از دو جهت بود:یکی آنک عنصری هنر شعری او بشناخت و او را به چشم سلطان‌ بپوشید و ترسید که اگر او پیش سلطان راه یابد همه شاعران را بازار کاسد شود،و دیگر آنکه‌ فردوسی مذهب شیعه داشت و کسی که مذهب شیعه داشتی و ترک سنت و جماعت کردی،سلطان‌ او را دوست نداشتی،و از آن جهت او را به خود نزدیک نگردانید و فردوسی ازو تمتعی نیافت‌ -تا بدانی که بد مذهبی چگونه بی‌حرمتی دنیا و آخرت است!-باوجود آنکه می‌توان دانست‌ که او را جمله علوم عقلی و نقلی جمع بوده است،به سبب میل که به بد مذهبی کرده بود، خدای حق تعالی او را[یعنی فردوسی را]شهرتی نداد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.