Skip to main content
فهرست مقالات

پیام داستانهای ما آمریکاییان

نویسنده:

مترجم:

(3 صفحه - از 26 تا 28)

کلید واژه های ماشینی : داستان ،رمان ،آمریکا ،تولستوی ،هنر ،همینگوی ،زندگی ،ادبی ،سیاسی ،اجتماعی ،بحران ،جنگ ،ادبیات ،فکر ،آثار ،کتاب ،جامعه ،تاریخ ادبی ،تاریخ ،نویسندگان آمریکایی ،آثار سیاسی و آثار ادبی ،تاریخ ادبیات ،اعتقاد ،کار ،مردم ،جهان ،رمان سیاسی ،شخصیت اصلی رمان خواهرکاری اثر ،مسائل ،آثار همینگوی

خلاصه ماشینی:

"او در پنجاه سالگی به این نتیجه رسید که زندگی او چندان ثمری نداشته است، و مردم او را صرفا مبلغی می‌دانند که کاری ندارد جز اینکه کتابهایی بنویسد و آنها با خواندنشان وقت خود را تلف کنند، به همین دلیل هم یکباره رمان نویسی را کنار گذاشت. مثلا در روسیه، علاوه بر کنت تولستوی که با چکمه‌های دهقانیش این طرف و آن طرف می‌رفت، می‌توان از داستایوسکی 5 جوان و انجمن ادبی او-علی رغم اینکه در آنجا درباره همه مسائل داستانی بحث می‌کردند الا اهمیت فراوان آن در تاریخ و در زندگی و رستگاری انسان-یاد کرد. امید به اینکه نوشتن، چیزی را عوض کند، از بین رفته است، شاید هم علت این ناامیدی، آن باشد که نویسندگان پی برده‌اند که پلیدیها شناخته شده و کاملا تشریح شده‌اند و تمام راه‌حلها برای خلاصی از آنها نیز کشف شده است. آیا دلیل آن پیشرفت و تکامل جامعه است؟یا اینکه همه تباهیها در جامعه ما به چارمیخ کشیده شده‌اند؟!یا شاید ما استنباط خود را از قدرت و توانایی هنر که محور دائمی انتقاد از جامعه-منتها به شکل روایی آن است-از دست داده‌ایم؟ آلفرد کازین 65 درباره نویسندگان دهه سی می‌گوید:«آنها بیشتر ضد انقلاب بودند تا انقلابی، یعنی بیشتر به منافع جمعی و دولتی فکر می‌کردند تا آزادیهای فردی. نمی‌خواهم چنین تداعی شود که مشکلات و مسائل نویسندگان، تحت این شرایط جزء کوچکترین مسائل آمریکا نیست، اما ضرب و زور سیاست سوداگرانه ملی، اعتقاد به بینش جنگ سرد و سایه بمبها می‌توانند پیام ما را از محتوای خود که ایمان به مهم بودن نویسندگی و نجات انسان در شاهد اوضاع بودن و مکلف به اخلاق بودن است، تهی کند."

صفحه:
از 26 تا 28