Skip to main content
فهرست مقالات

مدفن نزاری

شاعر:

(1 صفحه - از 118 تا 118)

خلاصه ماشینی:

"ای حضرت خوش‌کیش که هستی تو نکوکار ای آنکه تو بخشنده چه بر دوست چه اغیار بشنو تو پیامی ز من از اهل قهستان‌ بپذیر پیامم و هم این گفته و گفتار بیرجند بود مدفن مردی که بزرگ است‌ او شهره به حکمت بود و شعر به اقطار همدورهء سعدی است که این شاعر دانا او را بستوده است به اندیشه و اشعار بس ناموران پیر و هم شیوه و سبکش‌ حافظ بنموده است از این پیر وی اقرار این شاعر با نام نزاری است که این‌ها دربارهء او هست یکی مشت ز خروار آرامگهی داشت زمانی که به حق بود هم محفلی از اهل دل و مجمع احرار آرامگه و محوطه‌اش رفته ز کف حیف‌ شد محوطه‌اش بانک و شد آرامگه انبار مردم همه ناراحت و افسرده و دلگیر از دست جفا پیشهء این گیتی غدار شک نیست که روح ملکوتی نزاری‌ رنجیده و آزرده بسی باشد از این کارم‌ در شادی روحش همه گر جهد نمائیم‌ ایزد بدهد مزد عمل وه که چه بسیار از حضرت خوش‌کیش تقاضای غنی هست‌ بخشیدن آرامگهش با دو صد اصرار"

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.