Skip to main content
فهرست مقالات

این کجا و آن کجا

نویسنده:

(4 صفحه - از 41 تا 44)

کلید واژه های ماشینی : حافظ، غزل، فارسی، خواننده، ذوق، دیوان، دیوان حافظ، کتاب، زلف، خرمشاهی

خلاصه ماشینی: "مثلا برای کسی که می‌خواهد ببیند حافظ درباره رند و رندی، زهد ریا، علم و عشق، خرابات و مسجد چه نظری دارد و چه گفته است، همه ابیات گره‌گشای مربوط به این موضوعها را یکجا فراهم آورده و پیش چشم او گذاشته است، و ظرافت کارش اینکه به خلاف شیوه معمول در کشف اللغات-و اخیرا «بس شماری‌های»متداول-کاری با کلمات ندارد، به مفاهیم پرداخته است، مثلا به جای آنکه در ذیل واژه عشق، به نقل همه ابیاتی پردازد که این کلمه در آنها به کار رفته است و با تکرار نیمی از اشعار خواجه بر حجم کتابش بیفزاید، اعم از اینکه ربطی به موضوع داشته باشد یا نه، گشته است و بیتهایی انتخاب کرده که در آن مقوله به خواننده اهل تحقیق فایده‌ای می‌رساند و راهگشای درک مطلبی است. دریغا که استاد محترم جناب دکتر هروی بدون توجه بدین نکته وقت شریف خود را صرف کرده‌اند و دقیقا پای مبارک را جای پای سودی گذاشته‌اند، و فرض همت والای خود دانسته‌اند که بنشینند و چند سال زحمت بکشند و دیوان حافظ را به فارسی ترجمه کنند، غزل غزل و بیت بیت، مثلا این بیت ظاهرا نامفهوم حافظ را که:ز دست جور تو گفتم ز شهر خواهم رفتبه خنده گفت که حافظ برو که پای تو بستبه فارسی ترجمه کرده‌اند که:«گفتم از دست ظلم و ستم تو از این شهر خواهم رفت، با خنده گفت حافظ برو، چه کسی پای تو را بسته است»؟همین توجه غیر لازم به کار سودی و تقلید از شیوه او باعث شده است که آقای دکتر هروی برای شرح بیتی از این دست که:در میخانه ببستند خدایا مپسندکه در خانه تزویر و ریا بگشایندصرف وقتی کنند و ضمن تفسیر لغاتی که به حمد الله امروز همه ایرانیان معنی آن را بروشنی می‌دانند، بنویسند: «در میخانه را بستند، خدایا راضی مباش، که در خانه ریا و فریبکاری را باز کنند."

صفحه:
از 41 تا 44