Skip to main content
فهرست مقالات

تحزب و توسعه سیاسی در ایران/ مطالعه موردی ادوار اول و دوم تحزب

نویسنده:

ISC (14 صفحه - از 11 تا 24)

کلیدواژه ها : توسعه سیاسی ،تحزب ،تشکلهای سیاسی ،فرهنگ‌سازان جامعه ،کابینه‌های حزبی و ائتلافی

کلید واژه های ماشینی : حزب ،سیاسی ،تحزب ،احزاب سیاسی ،ایران ،توسعه ،توسعه سیاسی ،حزب توده ایران ،توسعه سیاسی در ایران ،حزب توده ،فعالیت احزاب سیاسی ،تشکیلات ،تشکلهایی به‌نام حزب سیاسی ،کارگران ،توسعهء سیاسی ،حزب سیاسی در ایران ،اجتماعی ،تشکلهای سیاسی در تاریخ ،طبقه ،سازمان ،حزب زحمتکشان ملت ایران ،جوانان ،فعالیت ،حزب دموکرات ایران ،احزاب سیاسی ایران ،فرهنگی ،تاریخ معاصر ایران ،اسلامی ،تعاریف ،جامعه

در این تحقیق،پس از بررسی نظری موضوع و ارائه تعاریفی در باب احزاب‌ سیاسی،وجود تشکلهایی به نام حزب سیاسی در ایران با توجه به چهارچوبهای مفهومی و تعاریف رسمی آن به چالش کشیده می‌شود.آنگاه با تسامح و با اطلاق عنوان حزب به‌ برخی از تشکلهای سیاسی در تاریخ معاصر ایران،از کارکردهای مثبت و منفی این‌ «احزاب»سخن به میان می‌آید.سپس با اشاره به ادوار چهارگانه تحزب در ایران،در قالب‌ یک مطالعه موردی،بازتاب ظهور و فعالیت احزاب سیاسی دوره‌های اول و دوم توسعه‌ سیاسی کشور مورد بررسی و ارزیابی قرار می‌گیرد و در این راستا کارکد توسعه‌ای تحزب‌ بر توسعه در شش محور تشریح می‌شود.

خلاصه ماشینی:

"در مسیر توسعهء سیاسی و تجلی ارادهء مردم در روند سیاست‌گزاریها و تصمیم‌گیریها،احزاب سیاسی این دوره-عمدتا از طریق مجلس دوم-برای نخستین‌بار در سیاست‌گزاری خارجی به تأثیرگذاری و تصمیم‌گیری پرداختند و عملا موضوع سیاست خارجی را شکل دادند؛چرا که در چارچوب دربار و قدرتهای خارجی مؤثر در روابط خارجی کشور تا آن‌ زمان تنها روابط خارجی مطرح بود و تا پیش از فعالیتهای پارلمانی مجلس و تصمیم‌گیریهایی همچون‌ مقاومت در برابر التیماتوم روسها دایر بر خروج شوستر از ایران،اساسا چیزی به نام سیاست خارجی‌ در ایران چندان جایی نداشت. منابع مختلف از جمله جان فوران:مقاومت شکننده،تاریخ تحولات اجتماعی ایران از صفویه تا سالهای پس از انقلاب اسلامی،ترجمه احمد تدین،تهران،مؤسسه خدمات فرهنگی رسا،7731،ص 782؛یرواند آبراهامیان:ایران‌ بین دو انقلاب از مشروطه تا انقلاب اسلامی،ترجمه کاظم فیروزمند،حسن شمس‌آوری و محسن مدیر شانه‌چی،چ 3 تهران،نشر مرکز،9731،ص 28 ابزارها و نهادهای گوناگون سیاسی،صنفی،اجتماعی،فرهنگی،آموزشی و مطبوعاتی نقشی مؤثر داشتند و در بسط و تعمیق مشارکت سیاسی و اجتماعی،به صحنه آوردن قشرها،اصناف و طبقات‌ گوناگون،تشکل بخشیدن و تعمیق آگاهی این اقشار و اصناف،افزایش شناخت و دانش دینی،سیاسی و اجتماعی همگانی،ارائه برنامه‌ها و طرحهای گوناگون ملی،بسط دامنهء فعالیتهای سیاسی و اجتماعی‌ به گوشه و کنار کشور،و دیگر زمینه‌ها و سازوکارهای مرتبط با توسعهء سیاسی جامعهء ایرانی-به‌رغم‌ همهء کاستیها و کوتاهیها-جایگاهی انکارناپذیر یافتند. 2-به صحنه آوردن و فعال ساختن روشنفکران و فرهنگیان احزاب سیاسی این دوره با تشکل و سازماندهی اقشار مختلف از جمله نویسندگان و فرهیختگان جامعه و ایجاد کانونهای حزبی و به خصوص انتشار نشریات گوناگون فکری،تئوریک و سیاسی به عنوان ارگان یا ناشر افکار،از یک سو بستر و زمینه‌ای برای پیدایش و پرورش اهل قلم‌ فراهم ساختند و از سوی دیگر به فعالیتهای فردی و پراکنده نویسندگان،مترجمان،پژوهشگران و سایر فرهنگ‌سازان جامعه تحرک جدید و بعد سیاسی و اجتماعی تازه‌ای در گسترش سطح آموزش و فرهنگ جامعه بخشیدند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.