Skip to main content
فهرست مقالات

تأثیر یک برنامه تمرینی ویژه صبح و عصر بر سازگاری زمان تمرین و زمان آزمون

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (16 صفحه - از 87 تا 102)

کلیدواژه ها :

ساعت زیستی ،چرخهء شبانه‌روزی ،زمان تمرین و سازگاری‌ زمانی

کلید واژه های ماشینی : تمرین، صبح، زمان تمرین و زمان آزمون، زمان تمرین، سازگاری زمان تمرین و زمان، آزمون، قدرت ایزومتریک دست، توان بی‌هوازی پا و استقامت، توان بی‌هوازی پا، زمان

هدف تحقیق حاضر مطالعهء تأثیر یک برنامهء تمرینی ویژهء صبح و عصر بر سازگاری زمان تمرین و زمان آزمون‌ بوده است تا تغییرات احتمالی در برخی عوامل آمادگی جسمانی و حرکتی نسبت به زمان تمرین مطالعه شود.به این منظور،زمان‌ واکنش ساده در پاسخ به محرک دیداری،حداکثر قدرت‌ ایزومتریک دست،توان بی‌هوازی پا و استقامت عضلات کمربند شانه‌ای،در پیش‌آزمون(عصر)و پس‌آزمون(صبح و عصر) سنجیده شده‌اند.در این پژوهش 20 پسر دانش‌آموز داوطلب که‌ دست‌کم یک سال سابقهء تمرین منظم کشتی داشتند،به شکل‌ تصادفی به دو گروه تجربی 1(زمان تمرین 9 تا 11 صبح)و گروه‌ تجربی 2(زمان تمرین 4 تا 6 عصر)تقسیم شدند.هردو گروه به‌ مدت 3 هفته و هرهفته 4 جلسه در یک برنامه تمرینی کشتی‌ شرکت داده شدند.تحلیل واریانس چند عاملی نتایج نشان داد در هیچ‌کدام از عوامل مورد سنجش،سازگاری معنی‌داری با زمان‌ تمرین رخ نمی‌دهد و این در حالی است که تفاوت معنی‌داری بین‌ زمان‌های گوناگون سنجش زمان واکنش ساده مشاهده‌ شد( P 0/001 ).همچنین،بین زمان‌های گوناگون اندازه‌گیری‌ حداکثر قدرت ایزومتریک دست،تفاوت معنی‌داری به وجود نیامد P 0/195 ).سنجش توان بی‌هوازی یا در زمان‌های مختلف‌ ارزیابی،اختلاف معناداری نشان داد( P 0/00 )،در حالی که‌ استقامت عضلات کمربند شانه‌ای تغییر بارزی نیافت( P 0/273).

خلاصه ماشینی:

"به همین دلیل،تأثیر یک برنامهء تمرینی ویژهء صبح و عصر بر تغییرات برخی عوامل آمادگی‌ جسمانی و حرکتی کشتی‌گیران،موضوع مطالعاتی جدیدی است که در این پژوهش به آن‌ پرداخته شد و زمان واکنش ساده در پاسخ به محرک نوری،حداکثر قدرت ایزومتریک دست، توان بی‌هوازی پا و استقامت عضلات بازو و کمربند شانه‌ای در دو گروه از دانش‌آموزان کشتی‌گیر پسر مطالعه شد. نتایج تحلیل واریانس زمان واکنش(جدول 2)نشان می‌دهد تعامل معنی‌داری بین گروه و زمان وجود نداشته است(( p 0/526 )،یعنی تمرین در زمان مشخص(صبح یا عصر)موجب بهتر شدن عملکرد در زمان آزمون(در همان محدودهء زمانی)نشده است. جدول 2-تحلیل واریانس چند عاملی زمان واکنش ساده (به تصویر صفحه مراجعه شود) نتایج تحلیل واریانس حداکثر قدرت ایزومتریک دست(جدول 3)نشان می‌دهد بین گروه‌ زمان تعامل معنی‌داری وجود نداشته است( p 0/212 ). جدول 4-تحلیل واریانس چند عاملی توان بی‌هوازی پا (به تصویر صفحه مراجعه شود) نتایج تحلیل واریانس استقامت عضلات بازو و کمربند شانه‌ای(جدول 5)نشان می‌دهد تعامل‌ معنی‌داری بین گروه و زمان وجود ندارد( p 0/195 ). در تحقیق حاضر تفاوت معنی‌داری بین زمان‌های مختلف اندازه‌گیری توان بی‌هوازی‌ پا مشاهده شد( p 0/00 )،چنانچه نتایج بیانگر بهتر بودن رکورد در عصر هنگام است،به طوری‌ که اختلاف بین پس‌آزمون عصر و پیش‌آزمون( p 0/02 )و پس‌آزمون صبح( p 0/001 )معنی‌دار است. د)استقامت عضلات کمربند شانه‌ای و بازو این پژوهش نشان می‌دهد انجام سه هفته تمرین از سوی هردو گروه،تأثیر معنی‌داری بر ایجاد سازگاری در استقامت عضلات نسبت به زمان تمرین نداشته است( p 0/195 )که با نتایج‌ مطالعات هیل و ریلی همخوانی دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.