Skip to main content
فهرست مقالات

پلورالیسم قومی - زبانی و هویت ملی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (18 صفحه - از 129 تا 146)

کلید واژه های ماشینی : زبان ،هویت ملی ،قومی ،پلورالیسم ،سیاسی ،ملی ،وحدت ،اجتماعی ،سیاست‌گذاران ،اقلیت ،تنوع ،انتخاب زبان‌های رسمی و ملی ،پلورالیسم قومی ،همبستگی ،انتخاب زبان رسمی ،زبان رسمی ،الگوی سیاست‌گذاری زبانی ،همبستگی ملی ،نگرش ،کشورها زبان‌های بومی نماد هویت ،وحدت ملی ،هند ،تکثرگرا ،رویکرد ،فرهنگی ،فرانسه ،پلورالیسم زبانی ،سطح هویت ملی انتخاب زبان ،نماد هویت ملی ،پیام

بررسی پدیدهء گوناگونی‌های قومی-زبانی و پیوند آن با هویت ملی هدف اصلی بحث‌ حاضر است.نگاهی گذرا به دورنمای قومی-زبانی جهان نشان می‌دهد که الگوی یک‌ کشور،یک قوم و یک زبان بیشتر یک استثناست تا قاعده.تنوعات و تفاوت‌های‌ قومی-زبانی در کشورهای مختلف زمینه‌ای است مناسب برای به وجود آمدن مسائل زبانی، اجتماعی و سیاسی گوناگون مانند انتخاب زبان‌های رسمی و ملی.این‌که کدام الگوی‌ سیاست‌گذاری زبانی برای پیوند میان تعلق قومی و همبستگی ملی کارآمدتر است، مسئلهء مورد توجه این بحث است.نگرش‌های تکثرگرا و وحدت‌گرا دو چارچوب کلی‌ سیاست‌گذاری برای حل مسائل زبانی هستند و الگوهای به کار گرفته شده در کشورهای‌ مختلف معمولا در یکی از این دو چارچوب کلی قرار می‌گیرند.رایج‌ترین این الگوها در انتخاب زبان رسمی در یک کشور الگوهای تک‌زبانی،چندزبانی،و ترکیبی است.با بررسی‌ نقاط قوت و ضعف هریک از این الگوها،چنین نتیجه گرفته شده است که الگوی ترکیبی برای‌ حفظ تعادل و پیوند میان احساس تعلق قومی و همبستگی و هویت ملی مناسب‌تر و کارآمدتر به نظر می‌رسد.

خلاصه ماشینی:

"اما نقش هویتی زبان آن را از یک وسیلهء ارتباطی صرف به یک عنصر بسیار پراهمیت فرهنگی و اجتماعی و حتی سیاسی تبدیل می‌کند و در این جاست که انتخاب و کاربرد یک زبان از میان‌ زبان‌های دیگر(به ویژه در جامعه‌های چند زبانه)،نشانی از هویت قومی و ملی به شمار می‌آید. این الگوی ترکیبی عبارت است از انتخاب‌ بیش از یک زبان رسمی و منطقه‌ای در کنار یک زبان مشترک در سطح ملی تا بدین ترتیب هم به‌ حقوق زبانی گروه‌های قومی-زبانی مناطق مختلف یک کشور احترام گذارده شود و هم از طریق‌ یک زبان رسمی مشترک به عنوان نماد ملیت و وحدت،همبستگی و هویت ملی حفظ و برجسته شود. به‌هرحال،این رویکرد زبانی در هند،یعنی رسمیت‌ بخشیدن به زبان‌های قومی(در قلمرو و جغرافیایی معین)،در کنار یک زبان رسمی و ملی واحد به عنوان زبان میانجی در کشوری پهناور و از نظر قومی-زبانی متکثر نیز حاصل یک‌ سیاست‌گذارای متفاوت است که کاستی‌ها و دشواری‌های دو الگوی قبلی را ندارد،اما امتیازات‌ آن‌ها را دارد؛این الگو هم حقوق قانونی شهروندان و گویندگان زبان‌های اقلیت را به رسمیت‌ می‌شناسد و هم به وحدت و همبستگی ملی نظر دارد،و در واقع،یکی را فدای دیگری‌ نمی‌سازد. با این همه،نگرش وحدت‌گرا را بسیاری از سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان زبان در جهت‌ حفظ همبستگی و هویت ملی بسیار سودمند و حتی ضروری می‌دانند،اما برخی دیگر عقیده‌ دارند که چنین رویکردی احساسن نابرابری حقوق قومی-زبانی را در سخن‌گویان زبان‌های اقلیت‌ افزایش می‌دهد،زبان آن‌ها را در معرض خطر نابودی قرار می‌دهد و ممکن است وحدت و همبستگی ملی را با احساس تعلق قومی در تقابل قرار دهد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.