Skip to main content
فهرست مقالات

نقد کتاب: شعر سوگناکی برای پرندگان خلیده دل

نویسنده:

(7 صفحه - از 449 تا 455)

خلاصه ماشینی:

"شخصیت‌های داستان غالبا یا در کودکی ناخن می‌جوند، یا شب ادراری دارند یا چپ دست‌اند و با تحمل اضطراب و تحقیری خردکننده، در مدرسه وادار می‌شوند با دست راست بنویسند، به علاوه عشق پرشور «فرانک»پسر بزرگ خانواده به مادرش، تا حد تنفر از«بز پشمالوی پیر»ی به نام پدر که قداست مادر را با آبستنی‌های مکرر خدشه‌دار می‌کند، رنگی ادیپ گونه به خود می‌گیرد، و اینها همه، نشانه علاقه نویسنده به مسائل روانی و کاوش در ذهن و روح قهرمانان است. هرجا چهره‌های داستان، با عجزی توأم به حیرت، در سرنوشت خود و اطرافیانشان تأمل می‌کنند و ذهنشان را پیرامون پرسش‌هایی که یافتن پاسخ آن‌ها به آسانی فراچنگ نمی‌آید، به گردش در می‌آورند، این رنگ، خودش نشان می‌دهد و بر فضای داستان غالب می‌شود:روی مگی هنگام بحث، از مادرش که رنج کشیده، شوی مرده و داغدیده است، سؤال می‌کند:اشتباه ما چیست که موجب شده این همه رنج را تحمل کنیم و چنین پاسخ می‌شنود:«اشتباه ما، در به دنیا آمدن است»و بدینگونه، خواننده در زمین بی‌دار و درخت دروگیدا، در میان خاک و گرما و مگس، و خون گوسفندان اخته شده و آب بو گرفته، همراه قهرمانان کتاب، در پی رویدادهایی که«چرا»یش را نمی‌داند، گاهگاه به دامان فلسفه می‌آویزد، و در شگفت‌می‌شود. زبان شاعرانه نویسنده که سراسر کتاب را دربرمی‌گیرد، گاه شامل توصیف طبیعت و جهان پیرامون آدم‌ها می‌شود، نظیر:توصیف صحنه آتش‌سوزی در دروگیدا و مرگ پدر و استوارت، توصیف گورستان دروگیدا، توصیف توفان و توصیف گردش مگی در قایقی با کف شیشه‌ای بر روی دریاچه، گاه نیز مرثیه‌های دل آدمیان را می‌سراید و این مرثیه‌ها همه کتاب را به ضجه‌ای سوگناک بدل کرده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.