Skip to main content
فهرست مقالات

گلستان سعدی

نویسنده:

(2 صفحه - از 28 تا 29)

کلید واژه های ماشینی : گلستان سعدی، شاه، آواز، کودکان، سخن، آواز خوش کودکان، خواب، مصحح، پادشاه، شب‌پره چشم

خلاصه ماشینی:

"ضمن مطالعهء کتاب-که بیش‌ و کم-یک هفته خلوت مرا روشن و کامم را شیرین کرد، نکاتی در حاشیهء آن یادداشت کردم،اینک آن یادداشتها را-که بیشتر جنبهء استحسانی دارد-از حاشیهء کتاب به‌ این صفحات منتقل می‌کنم: *منت خدای را(ص 94)توضیح:احسان و سپاس، خاص خداست(591)هرچند از معانی«منت»احسان‌ نیز هست،اما در اینجا چندان مناسب نمی‌نماید و توان‌ گفت که سعدی دقیقا به جای«الحمد لله»،«منت خدای‌ را»آورده است یعنی سپاس خدای را. (65)توضیح فکیف:پس چگونه‌ است(822)گرچه معنی تحت اللفظی این ترکیب همانست‌ (به تصویر صفحه مراجعه شود) که نوشته‌اند،یعنی«پس چگونه است»،اما ظاهرا در این‌ گونه موارد،اصطلاح می‌نماید و در مفهوم«تا چه رسد» به کار می‌رود،مفهوم عبارت چنین است:«حکم است که‌ [همه جا و همه وقت‌]از سر اندیشه سخن باید گفت تا چه‌ رسد به محضر پادشاه که مجمع صاحبدلان است... اینست»در بیتی از مثنوی«نفاط»با فعل«دمیدن» آمده: می‌درد،می‌دوزد،این خیاط کو؟ می‌دمد،می‌سوزد،این نفاط کو؟ *بر دوستی پادشاهان اعتماد نتوان کرد و بر آواز خوش‌ کودکان که آن به خیالی مبدل شود و این به خوابی متغیر گردد(171)توضیح:به خواب متغیر گردد بر اثر احتلام‌ (515)تمام شروحی که بنده بر گلستان دیده است، چنین است یعنی دوستی پادشاهان ممکن است به خیالی‌ مبدل به خشم و دشمنی گردد. *** سخن دیگر اینکه ذکر نسخه بدلها اگر برای این باشد که خواننده-جای جای-در خواندن هر کلمه و جمله‌ و عبارت به تمام نسخه‌ها اشراف داشته باشد،حق این‌ است که در پاورقی باشد و پیش چشم،و بردن نسخه بدلها به آخر کتاب فایدت این زحمت مصحح را رها کردن است، هرچند که از نظر چاپ و چاپخانه و حروف چینی،این یکی‌ سهلتر است."

صفحه:
از 28 تا 29