Skip to main content
فهرست مقالات

چند نکته درباره نمایشنامه نویسی

نویسنده:

مترجم:

(3 صفحه - از 22 تا 24)

کلید واژه های ماشینی : نمایش، تئاتر، هنر، بازیگری، رمان، نمایشنامه‌نویس، استعداد، تخیل، داستان، نمایش‌نامه نویسی

خلاصه ماشینی:

"ممکن است برای بعضی‌ها این سؤال پیش بیاید که‌ اصلا چرا باید نمایشنامه نوشت؟چرا رمان ننویسیم تا دیگر کسی نتواند مقصود نویسنده را چنین تحریف کند؟ این پرسش دو پاسخ دارد: 1-تئاتر پویایی و حیات دارد و جذابیت و کشش آن‌ چنان زیاد است که نویسنده نمی‌تواند از آن چشم بپوشد و حاضر می‌شود تحریف‌های ناگزیر تصویرهایی را که پدید آورده،بپذیرد. 2-نمایشنامه‌نویس ضمن کار در زمینهء تئاتر رفته رفته‌ یاد می‌گیرد که تنها به حضور همکارانش توجه داشته‌ باشد،بلکه حتی از آنها به درستی استفاده کند،و مهمتر از آن،یاد می‌گیرد نمایشنامه را چنان تنظیم کند که‌ قدرت آن به صحنه آرایی‌هایی که اداره‌اش از دستش‌ خارج است بستگی نداشته باشد،بلکه به توالی رویدادها و به بسط یک مفهوم یا نظر واحد بستگی داشته باشد، یعنی به روایت. گذشته از اینها تمرکز وی‌ باید چنان زیاد باشد که او بتواند بر شرایط بسیار دشوار غلبه کند و به بازیگری‌اش ادامه دهد:شرایطی از قبیل‌ انتقال بلافاصله از وضعیت غیر تخیلی پشت صحنه،و حضور سایر بازیگرانی که ممکن است برای چند لحظه‌ واقعی بودن بازیگری را لوث کنند. اگر نقش ژولیت را دختری ایفا کند که واقعا به ژولیت‌ شباهت داشته باشد،دختری که در یک خانهء«واقعی»با پله‌های مرمری،قالی،چراغ و وسایل زندگی ساکن است، آن وقت این احساس به تماشاچی دست می‌دهد که این‌ وقایع برای آن دختر خاص،در آن مکان خاص و در آن‌ زمان خاص پیش آمده است."

صفحه:
از 22 تا 24