Skip to main content
فهرست مقالات

بینش حماسی در رمان جنگ و صلح

نویسنده:

(3 صفحه - از 34 تا 36)

خلاصه ماشینی:

"لوکاچ باور دارد که«جنگ و صلح»رزمنامۀ مدرن زندگانی عامۀ مردم است و در این زمینه بر آثار والتر اسکات و مانزونی دست می‌برد؛با این توضیح که دقیق‌تر،گسترده‌تر و رنگین‌تر و در شخصیت سازی غنی‌تر است و تأکید تولستوی بر زندگانی خلق در مقام بنیاد واقعی رویدادهای تاریخی آگاهانه‌تر است. آندره با توجه به این درخت در افکار نومیدانه‌ای که در همان زمان مطبوع خاطرش نیز هست غرق می‌شود و به این نتیجه می‌رسد که باید بدون ایجاد مزاحمت برای دیگران زندگانی را به آخر برساند و از هیچ چیز مضطرب و نگران نشود. نبوغ کوتوزوف از دیدگاه تولستوی در آن است که از این رمز سر در می‌آورد و زمانی که متوجه می‌شود سپاه روس آماده جنگ نیست،فرمان عقب نشینی می‌دهد. آندره نشانۀ زخمی قدیمی را بر شقیقۀ سردار روس مشاهده می‌کند و با حرمت بسیار می‌اندیشد«خود کوتوزوف همه خطرهای شخصی نبرد را آزموده است و بنابراین حق دارد این طور حرف بزند». هومر و تولستوی نیز چنین‌اند و زمانی که اشخاص داستانی خود را به صحنه می‌آورند و با عشق و مرگ و کینه و مهر،فقر یا جنگ تن به تن رویاروی می‌روند به طور عجیبی بی‌اعتنا به نظر می‌رسند و شدیدترین اندوه‌ها یا عشق‌ها را با خونسردی روایت می‌کنند،این توانایی به گزارش داستان و بی‌اعتنایی به رنج و اندوه یا شادی اشخاص به اعصار کهن تعلق دارد،به اعصاری که جنگ در آن جزء ضروری زندگانی اجتماعی و قبیله‌ای بود و برای بزرگداشت آن آیین‌هایی برپا می‌داشتند."

صفحه:
از 34 تا 36