Skip to main content
فهرست مقالات

زنی که می شناسیم

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : زنان، مردان، اجتماعی، مشروطه، سیاسی، حق، زیبایی، انسان، جنس، رفع تبعیض علیه زنان

خلاصه ماشینی:

"زن-پری از بارگاه چه‌ شاعرانی که نگذشت و گاه تمکین نکرد که شاعر را به سوزش دلش،به شعله‌ی شعری منور کند: «پری‌رویان قرار دل چو بستیزند،بستانند!و هنگامی که به کام نیامد،گفتندش«اثیری»و سرودندش،و چون به کام آمد و رفت در حسرتش شدند و اندازه‌های بی‌دلی‌اش را بر«ملک‌ جنون»حد زدند و چون عصمت خانه‌ی ایشان شد،گفتندش:«شمشاد خانه‌پرور من از که کم‌تر است؟» نیای این زن،پیشتر،به جامعه‌ی ایلی (Tripal) که از چند طایفه (Clan) تشکیل می‌شد، می‌رسد که همه برادر و خواهرهای اجتماعی بودند و در الگوی«سیستم ردگانی خویشاوندی»1 زندگی می‌کردند. در سال 1300 شمسی در رشت،جمعیتی به نام«پیک‌ سعادت»تشکیل شد که در اساسنامه‌ی آن آمده بود:برای به دست آوردن حقوق سیاسی و اجتماعی زنان؛عده‌ی زیادی از زنان و دوشیزگان گیلان دور این جمعیت حلقه زدند و با تاسیس‌ کلاس اکابر و دبستان و کتابخانه و قرائت‌خانه و ایجاد مجله‌ی«پیک نسوان»سخنرانی‌ها و اجرای‌ نمایش،در تنویر افکار زنان آن سامان کوشیدند. از اندوخته‌ی ناچیزش‌ در جهت تاسیس بانک دریغ نورزید،در این دوره،گزارش‌های بسیار مهمی از حمایت‌های‌ میهن‌پرستانه‌ی زنان در روزنامه‌ها انتشار یافت،در سال 1284 شمسی،مجلس اعلام کرد که‌ زنان بیوه برای تامین سرمایه‌ی ضروری بانک و پرداخت پول‌های بیش‌تر از یکدیگر سبقت‌ گرفته‌اند و درآمد و طلای خود را به مجلس اهدا کرده‌اند. انجمن زنان ارمنی که وابته به حزب سوسیال دموکرات بود،نمایش‌هایی‌ به زبان ارمنی اجرا کرد که مورد توجه قرار گرفت و برای اولین بار در سال 1329 هجری قمری‌ زنان ارمنی ایران بر سر صحنه‌ی تئاتر حضور پیدا کردند که بعدها راه برای سایر زنان ایرانی باز شد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.