Skip to main content
فهرست مقالات

زرتشتیان ایران: پیمانه های زمان سنجی در گاه شماری ایران باستان

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : زرتشتی، زمان‌سنجی در گاه‌شماری ایران، ایران باستان، پیمانه‌های، زرتشتیان ایران پیمانه‌های زمان‌سنجی، ایران، گاه‌شماری، ماه، ماه قمری زرتشتی، پیمانه‌های زمان‌سنجی در گاه‌شماری ایران

خلاصه ماشینی:

"سنجش زمان با دوره‌های نجومی انجام می‌گیرد،مانند: دوره‌ی گردش زمین به دور محور خویش-شبانه‌روز دوره‌ی گردش مجموعه‌ی زمین-قمر به دور خورشید-سال در هرگاه‌شماری اغلب برای هریک از این دوره‌ها تعریف معینه و مشخصی وجود دارد و برای‌ تقسیم آن به واحدهای کوچک‌تر و یا ترکیب آن،برای این‌که دوره‌های بزرگ‌تر به دست آید،اغلب‌ یک روش به کار برده می‌شود. در تابستان گاه‌شماری زرتشتی که هفت ماه-از اول فروردین تا آخر مهرماه-طول دارد روزشبان به پنج بخش نامساوی با این اسامی تقسیم می‌شود: الف-هاون‌گاه از طلوع آفتاب تا حوالی ساعت 10 صبح ب-رپیتون‌گاه از حوالی ساعت 10 صبح تا حوالی سه بعد از ظهر ج-اوزیرین‌گاه از حوالی سه بعد از ظهر تا پیدایش ستارگان د-اویسروتریم‌گاه از پیدایش ستارگان تا نیمه‌ی شب ه-اوشهین‌گاه از نیمه‌شب تا طلوع آفتاب‌1 در زمستان زرتشتیان،که از نیمه‌ی دوم مهرماه شروع شده و تا نیمه‌ی اسفند ادامه دارد، همراه با کوتاه شدن روز،رپیتون‌گاه حذف می‌شود و روزشبان به این صورت تقسیم می‌شود. نکته‌ی‌ جالب درباره‌ی این اصطلاح آن‌که یکی از مهم‌ترین و اساسی‌ترین مقیاس‌های زمان‌سنجی که‌ همیشه در اسناد و الواح نجومی بابلی به کار رفته واحد«اوش»نام دارد که معادل چهار دقیقه‌ است و به ظاهر مبتنی است بر طول مدت پدیداری ستارگان ثابت-مانند شباهنگ(-تیشتر- تیر-شعرای یمانی)-در اولین روز طلوع صبحگاهی خود. با این همه در کیش زرتشت اصرار و پافشاری می‌شود که ماه قمری زرتشتی سی روز است و برای هریک از روزهای سی گانه‌ی آن‌ فرشته‌ی موکلی با هویت مشخص و جدا از دیگران تعیین شده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.