Skip to main content
فهرست مقالات

وقوع آوانگاردیسم در شعر قدیم

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"»غنی کشمیری این واژه‌ی مجعول را چنین به کار می‌برد: میان ما نزاکت همچو مو آن دلستان دارد پر مور است شمشیری که بر موی میان دارد شوکت بخاری هم یکی از هواداران این مکتب است و می‌گوید: از بهر قطع کردن نخل حیات تو چون اره دو سر نفس اندر کشاکش استـ یا هم او با استفاده از یکی از مواد آرایشی زنان گوید: از غبارم گرد باد سرمه خیزد بعد مرگ‌ بس که دارد گردش چشم تو سرگردان مرا بهترین نمونه‌های شعر این سبک را که بر پایه‌ی تخیل و تداعی و به عبارت امروز آوانگاردیسم،سروده شده‌اند،علاوه بر اشعار صائب و کلیم و عرفی می‌توان در شعرهای زیبا و دل‌نشین بیدل دهلوی(ابو المعالی عبد القادر متولد 1054 اکبرآباد هند و متوفای 1133 هجری قمری در دهلی)پیدا کرد و یا حتا بگوییم به راحتی در دسترس داشت و می‌دانیم او یکی از اصیل‌ترین و اصلی‌ترین نمایندگان شعر سبک هندی شاخه‌ی هند است،یعنی از آن گروه‌ شاعران پیرو و یا شاید بتوان گفت پی‌ریز این سبک است که در هند می‌زیست و از شاعران‌ دربار اورنگ زیب و فرزندانش و امرا در ایجاد تشکلی که سرچشمه و مادر این سبک گردید اثر فراوان داشت و دیدیم که علاوه بر شاعران پارسی‌گوی آن خطه،شاعران دیگری از ایران به هند مهاجرت کردند و از امتزاج و اختلاط فرهنگ ایرانی با هندی و اسلام با هندویسم و بودیسم و توجه به ناکت ریز و شکننده‌ی فکری و تخیلات گسترده و پرتداعی این مکتب بال وپر گرفتند و هویت و موجودیت پیدا کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.