Skip to main content
فهرست مقالات

اعتلای ادبیات فارسی

نویسنده:

مترجم:

(3 صفحه - از 17 تا 19)

کلید واژه های ماشینی : فارسی، بنگال، زبان، ادبیات فارسی، شاعر، زبان فارسی، نویسندگان بنگالی از زبان فارسی، مثنوی، شاه، شعر

خلاصه ماشینی:

"زبان وادبیات اعتلای ادبیات فارسی بررسی موقعیت زبان و ادبیات فارسیدر بنگلادشانیس الرحمان‌خان/سعید سرگزی(به تصویر صفحه مراجعه شود)زابن و ادبیات فارسی در سال 1204 یعنی زمانیکه اختیار الدین محمد بن بختیار خالزی«بنگال»رافتح کرد،به گونه‌ای رسمی وارد زبان بنگالی شد و تااول ماه دسامبر سال 1837 زبان فارسی،زبان رسمیدربار بنگال و تمام هندوستان بود. در زمان حکومت سلطان بوگراخان ملقب به سلطانناصر الدین محمود شاه(1291-1281)بسیاری ازشعرای فارسی زبان از جمله:امیر خوشرو،شمس الدین دبیر و قاضی اسیر در بنگلادش زندگیمی‌کرده و فعالیت داشتند. سلطان،خود ادیبی فارسی زبان بود و از شاعرنامی ایران یعنی خواجه حافظ شیرازی دعوت کرد کهبه بنگلادش سفر کند و خواجه نیز برای ابراز تشکر ازدعوت سلطان قطعه شعری برای او فرستاد. صوفی نور الحق نور قطب علم پندابی،(1415-1322)شاعر و نویسندۀ برجستۀ فارسی این دوره،در بنگال می‌زیست و کتابهای او به نام«انیس الغربا»و«مکتوبات»(گلزار آبسار)به دلیل نثر و نظم شاعرانۀ آن،از شهرت خاصی برخوردار بودند. «رجوس سلاطین»(1788)نوشتۀ غلامحسین سلیم جوئید پوری،(وفات 1818)نیز از آثار برجستۀ فارسی این دوره دربنگال است. میرزا محمد اسماعیل،ملقب به میرزازن تپش،(وفات 1814)از اعضای دربار نوابشمس الدوله سید احمد علی‌خان(وفات 1832)در داکار بود و کتاب مشهوری به نام«شمس البیانفی المصطلاحات هندوستان»(1792)را در مورداصطلاحات زبان اردو،به زبان فارسی نوشت. مولانا ابوالموالی محمد عبد الرئوؤف وحید،(1891-1828)نیز نویسندۀ ایرانی در بنگال بودو آثاری چون:«دیوان وحید»،«تواریخ بنگال»(ترجمهشده از زبان انگلیسی)،«تحریرات واحدی»،«تاریخکلکته»،«تحفة الحج»،«صرف واحدی»،«شاخ مرزان»«نخبه واحدی»،«رباعیات واحدی»،«منزان»«جواهر الصنایع»،«سخن موزون»آثار مهم این نویسندههستند. دکتر محمد عبد الله،دانش پژوه بخش زبان فارسیو اردو در دانشگاه«داکار»در کارهای تحقیقاتی معتبرخود،تحت عنوان«ادبیات فارسی در بنگلادشفهرست و شرح حال کوتاهی از نویسندگان و آثار ادبیبنگلادش در قرن نوزدهم را نوشته است."

صفحه:
از 17 تا 19