Skip to main content
فهرست مقالات

ابوالفضل بیهقی و تاریخ بیهقی

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"مثلا انشای‌ بو سهل زوزنی را که بجای بو نصر مشکان ویرا رئیس دیوان رسائل کرده بودند نه‌ پسندیده و نوشته‌های او را تصحیح میکرده است چنانکه گوید: (1)در هفت اقلیم:ای آنکه غمگنی و عزاداری (2)مستی بضم اول خوانده شود بمعنی ناله و شکایت اسدی در لغت فرس از قول لبیبی آورده: باده خور و مستی کن- مستی چکنی از غم- دانی که به از مستی- صد راه:یکی مستی (3)ص 276 (4)ص 385 «و این دو آزاده‌مرد همیشه با بو سهل میخندیدندی که دندان تیز کرده بودند صاحب دیوانی رسالت را و عثرت او می‌جستند و هرگاه از مضایق دبیری چیزی اتفاق‌ بیفتادی و امیر سخنی گفتی گفتندی بو سهل را باید گفت تا نسخت کند که دانستندی‌ که او در این راه پیاده است و مرا ناچار مشت می‌بایستی زد و می‌زد می»1 از طرف دیگر بطوریکه در مقالات دیگر نیز اشارت رفت تاریخ بیهقی با وجود بلاغت و جزالتی که وی را مسلم است از عبارات مکلفه و لغات ناهنجار و جمله‌های‌ عربی منش و تفصیلات ممل و مکررات مزعج هرگز آزاده نیست و خود مؤلف گاهی‌ با طناب کلام خود برخورده و به اعتذار پرداخته است و اگر جز این بودی عجب بودی‌ زیرا گذشته از اینکه انشای هر منشی زبردست در عرض و طول خود دچار جذر و و مد ادبی میشود و فراز و نشیب پیدا میکند دور بیهقی دور اختلاف شیوه و زبان فارسی‌ و تازی بود و ثعالبی نیشابوری نام صدها شاعر ایرانی عربی‌گو را در آن عهد در کتاب خود ثبت کرده بود و نیز میتوان تصور کرد که فارسی درباری عین فارسی معمولی دیگران‌ نبود بلکه طمطراق الفاظی در آن بیشتر بکار برده میشد با این همه بیهقی شیوه شیرین‌ بکار برده و سخن فارسی را بفصاحت تمام گفته است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.