Skip to main content
فهرست مقالات

شرح یک غزل خواجه حافظ

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"بیت چو آفتاب نماید میان آب زلال‌ درون پیرهن از عین نازکی بدنش لیکن بر وفق افتضاء وقت و سلوک طریق تدریج کشف آن حجب رقیقه‌ موقوف ظهور مظهر موعود اعنی خاتم الولایة علی ابائه الکرام علیه الصلوة و السلام‌ ماند تا آنزمان که بمیامین انوار ظهورش آفاق عوالم آفاق و انفس را که ظلمت‌ ظلم دو بینی(ان الشرک لظلم عظیم)فروگرفته باشد لز لمعات انوار عدالت توحید که شهد الله انه لا اله الا هو و الملائکه و اولی العلم قائما با القسط برگرداند کما قال‌ صلعم یملاء الدنیا عدلا و قسطا گما ملئت جورا و ظلما و زمین قابلیت طالبان کنوز کمالات‌ کامنه که در تخوم فطرت ایشان محزون و مکنون است از کتم قوت و مکون بصحرای‌ فعل و عیان اندازد و قیل الارض اخرجی خبایاک و آفتاب اسرار حقیقت از مغرب‌ صورت شریعت رو برزند و روح الله از برای احیای اموات جهل و قمع دجالان صورت‌ پرست از فلک چهارم که منبع فیض حیاتست فرود آید آنگاه زبان وقت بفتوای‌ این چند بیت مترنم گردد که نظم شد آنکه اهل نظر بر کناره میرفتند هزارگونه سخن در دهان و لب خاموش‌ بصوت چنگ بگوئیم بس حکایتها که از نهفتن آن دیک سینه میزد جوش شراب خانگی از ترس محتسب خوردن‌ بروی یار بنوشیم و بانک نوشانوش للمؤلف ابوج بمن اهوی فما لذة الهوی‌ و حق الهوی فی کتمه و اختفائه و چندانکه زمان ظهور آن حضرت متقارب گردد تباشیر انوار حقیقت روز بروز ظهور و بروز بیشتر یابد و بینه صدق این دعوی بر صحیفه احوال زمان مثبت است‌ اگر کسی بدیده استبصار تحدق نماید که لطف قرایح و قرب استعداد اکثر ابناء زمان نسبت‌ با ابناء ایشان مترقی است و همم را باهم همین نسبت باز از میامین قرب زمان حضرت وراثت‌ پناه صاحب الزمان بحکم(و لارض من کاس الکرام نصیب)اسرار معارف از هرزمان‌ سر برمیزند و از صوت اصلی حقیقت بخسب اختلاف اصوات قابلیات از هر طرفی‌ صدائی میرسد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.