Skip to main content
فهرست مقالات

زمینه های تاریخی تکوین اندیشه سیاسی امام خمینی (س)

نویسنده:

ISC (30 صفحه - از 41 تا 70)

کلیدواژه ها : امام خمینی ،استبداد ،قانون ،علما ،پهلوی اول

کلید واژه های ماشینی : خمین ،امام ،سیاسی ،امام‌خمینی ،مشروطیت ،شاه ،ایران ،تاریخ ،رضاخان ،انقلاب ،مدرس ،رضا شاه ،انقلاب مشروطیت ،کودتا ،رضا ،سیاسی امام ،حکومت ،تکوین اندیشه سیاسی امام‌خمینی ،قم ،مبارزات ،اسلامی ،اصفهان ،انقلاب اسلامی ایران ،مجلس ،دینی ،امام‌خمینی ( س ) ،روس ،جنگ ،مردم ،آقا نورالله

امام خمینی به عنوان رهبر کاریزما در انقلاب اسلامی ایران دارای شخصیت ذو وجوهی است: مرجعیت، فقاهت، عرفان، حکمت و فلسفه و سیاستمداری ابعاد شخصیت مردی است که انقلاب اسلامی ایران را به پیروزی رساند. از دیگر سو، در طول زندگانی وی که یکصد سال تاریخ اخیر ایران را دربرمی‌گیرد، مراجع و رهبران مذهبی دیگری نیز می‌زیستند که از نظر «فکر سیاسی» رویکردی متفاوت داشتند. پرسش اساسی این نوشتار آن است که چگونه یک عارف و نهایتا یک مرجع دینی این چنین به فعالیت و مبارزات گستردة سیاسی روآورد؟ آیا این رویکرد در تعاملات و مواجهة سیاسی ایشان در تاریخ گذشته ریشه دارد یا خیر؟ در این نوشتار تلاش شده است که زندگانی امام از دوران کودکی تا سقوط پهلوی اول و از مشروطیت تا کودتای سوم اسفند مورد توجه و مداقه قرار گیرد. چالشهای سیاسی و گفتمانی بر سر مفهوم و محتوای انقلاب مشروطیت، احیای استبداد، تهدیدات خارجی، هرج و مرج داخلی و سرانجام کودتای سوم اسفند و حوادث پس از آن تا شهریور 20 بر تفکر و تعامل سیاسی امام تأثیر بسزایی داشته‌اند.

خلاصه ماشینی:

"یکبار در خلال درس اخلاق در مدرسه فیضیه گفته بودند: «هرکس بخواهد در این عصر مؤمنی را زیارت و دیدار کند که شیاطین تسلیم او هستند و به دست وی ایمان می‌آورند، مسافرتی به شهر ری نموده و بعد از زیارت حضرت عبدالعظیم آقای بافقی را زیارت کند» [بصیرت‌منش 1378: 277] و گاهی این شعر را زمزمه می‌کردند: چه خوش بود که برآید به یک کرشمه دوکار زیارت شه عبدالعظیم و دیدن یار[بصیرت‌منش 1378: 277] همچنین امام در رابطه با آیت الله میرزا صادق تبریزی، از علمای برجستة آذربایجان، که پس از مخالفت با رضاشاه دستگیر شده و به قم تبعید گردیده بود، در چند نوبت مطالبی را به میان آورده و از نقش و جایگاه علمی و مبارزاتی او در دوران اختناق رضا شاه تجلیل نموده است. این چنین است که بعد از شهریور 1320 و سقوط رضا شاه، امام خمینی در اولین رساله سیاسی خود (کشف اسرار) با ارائه تحلیل جامعی از حکومت رضا شاه و ماهیت آن، به نقش بارز انگلیسی‌ها اشاره کرده و در ادامه نقش کلیدی نهاد دین و روحانیت و ایستادگی و مقاومت آنان در برابر تجاوزات زورگویان را یادآوری نموده و سرانجام به عنوان جمع‌بندی مبارزات گذشته و کاستیها و نقصانهای آن، نظر خود را به نظریه «ولایت فقها بر مردم» به جای نظریه «تنها تکیه برامر به معروف و نهی از منکر» معطوف می دارد [امام خمینی 1381: 106، 123؛ کشف اسرار: 185]."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.