Skip to main content
فهرست مقالات

گفتمان سیاسی حضرت امام خمینی (س) و گفتمانهای رقیب

نویسنده: ؛

بهار 1385 - شماره 30 (39 صفحه - از 145 تا 183)

کلیدواژه ها : گفتمان ،گفتمان سیاسی ،گفتمان رقیب ،ترقی ،استعمار ،آزادی ،حقوق بشر

کلید واژه های ماشینی : قانون اساسی ،جبهه ملی ،حکومت اسلامی ،سیاسی رقیب ،جبهة ملی ،گفتار سیاسی جبهة ملی ،ملت ایران ،صحیفة امام ج ،گفتار حضرت امام ،گفتارهای رقیب ،مردم ایران ،عدالت اجتماعی ،رقیب گفتار سیاسی ،بیان حضرت امام ،توده ایران ،ملی ایران ،گفتمانهای سیاسی ،گفتار سیاسی حضرت امام ،سیاسی حضرت امام ،حضرت امام ،حزب توده ،گفتار سیاسی ،گفتمانهای سیاسی رقیب ،رقیب ،حزب توده ایران ،گفتمانهای رقیب ،اسرائیل ،گفتارهای سیاسی رقیب ،صحیفة امام ،جبهه ملی ایران

فضاهای سیاسی همواره آکنده از دالهای شناور است. عموما گفتمانهای سیاسی، با هدف تثبیت و معنابخشی و چهارچوب دهی، پیرامون این دالها، شکل می‌گیرد. بنابراین، ما همواره شاهد گفتمانهای سیاسی رقیب در جامعه هستیم. گفتمانهایی که در آنها تلاش می‌شود تا دالهای شناور را با چهارچوب دهی به هویت خود درآورند. حاصل این تلاشها رقابت گفتمانی است که چندان دوامی ندارد و سرانجام یک گفتمان بر گفتمانهای دیگر مسلط می‌شود. ایران بعد از شهریور 1320 شاهد رقابت گفتمانی میان چند گفتار سیاسی رقیب بود. گفتمانهایی که تلاش می‌کردند دالهای شناوری چون ترقی و پیشرفت، آزادی و دموکراسی، عدالت اجتماعی و نفی سلطه و استعمار را چهارچوب‌دهی نموده به هویت خود درآورند. گفتمانهای سیاسی مارکسیسم ـ لنینیسم را حزب توده، ناسیونال ـ لیبرالیسم را جبهة ملی، و باستان‌گرایی تجددخواه را نهاد سلطنت نمایندگی می‌کردند. یکی از گفتمانهای سیاسی رقیب در این دوره، گفتمان سیاسی حکومت اسلامی بود که توسط شخص حضرت امام(س) هدایت می‌شد. در این رقابت، سرانجام، گفتمان سیاسی حضرت امام(س) به دلیل ویژگیهای خاص آن بر دیگر گفتمانها مسلط شد. موضوع این مقاله، بررسی علل این تسلط است.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.