Skip to main content
فهرست مقالات

وحی در لغت و قرآن

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : وحی ،قرآن ،لام ،فعل ،متعدی ،الهام ،وسوسه ،شیاطین ،وحیت ،پیامبران ،أوحی الیه ،القاء ،الیه ،وحی در لغت ،أوحی الیها ،واژه وحی ،سخن ،خداوند ،وحیت الیه ،موحی الیه ،واژه وحی در آیات قرآن ،زمین ،وحی تشریعی ،ربک أوحی ،ایحاء ،قرآن کریم ،أوحی فی کل ،القرآن ،محمد بن جریر ،علم

خلاصه ماشینی:

"10 بسامد وحی در قرآن کریم در حوزه کاربردهای قرآنی، صورت متعدی واژه «وحی» هفتاد و چهار بار آورده شده است که تنها در آیه سوم سوره فصلت: «و أوحی فی کل سماء أمرها» متعدی بنفسه و در دیگر موارد متعدی بغیره دیده می‌شود. » مشهور آن است که فعل «أوحی» با «إلی» متعدی شود، اما در میان استعمالات قرآنی آن تنها یک‌بار با «لام» متعدی شده است «بأن ربک أوحی لها» و در دو آیه نیز بی آنکه «موحی الیه» یا «موحی له» همراه داشته باشد. وی تلاش نحویان و مفسرانی را که «أوحی له» را «أوحی الیه» معنا کرده‌اند، تنها رهیافتی برای تعیین دلالت لغوی آیه یاد شده، دانسته است و نگره آن که به رعایت نظماهنگ و فواصل بسنده کرده و آن را عنایت لفظی انگاشته است، ناروا شمرده و خاطر نشان ساخته است که تعیین دلالت بلاغی آیه و دریافت چرایی ترجیح و برگزیدن تعدیه «أوحی» به حرف لام در این بیان وحیانی، کاری است که به انجام نرسیده و فرجامی نکو نیافته است. پس چنین سیاقی اقتضاء می‌کند که پاسخ پرسش انسانی که در فضای چنین پر هراس از آنچه زمین بدان دچار شده و از واقعه‌ای که آن راست، زمین خود زبان به پاسخ گشاید و گوید: «ان ربک أوحی لها»: «و من هنا کان ایثار التعدیة باللام، لما فی معنی اللام من اختصاص، و الصاق، و صیرورة، و تقویة الایصال، و هی معان عرفها اللغویون أنفسهم فیما، و عدوها فیما عدوا من معانیها التی أحصاها ابن هشام فی (المغنی) و إن لم یلتفتوا الیها هنا فی البیان القرآنی»18 «برگزیدن تعدیه فعل «اوحی» با حرف «لام»، به خاطر وجود مفاهیمی چون اختصاص و صیرورت و لغویت ایصال در معنی «لام» است و این مفاهیم را لغویانی (چون ابن هشام در مغنی) خود برشمرده‌اند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.