Skip to main content
فهرست مقالات

گذر از زیباشناسی به گستره ی هنر و ادبیات

نویسنده:

(10 صفحه - از 17 تا 26)

کلید واژه های ماشینی : ادبیات، هنر، افلاطون، فلسفه، زیباشناسی به گستره‌ی هنر، متافیزیک، زیباشناسی، شعر، سقراط، گستره‌ی هنر و ادبیات

خلاصه ماشینی:

"اگر وضع‌ چنین است پس تفاوت میان فلسفه و شعر و ادبیات چیست؟و یا به تعبیر دیگر،چرا ریاضیات مدعی‌ سرمشقی برای حاکمیت فلسفی جامعه تلقی می‌شود؟ در دفتر دوم،سوم و هشتم تأکید شده است که شاعران تراژیک و از جمله اوریپیدوس نباید ویزای ورود به آرمان شهر را تحصیل کنند زیرا که آنها با مردم مستقیما سخن می‌گویند و رژیم‌های‌ سیاسی را به استبداد و دمکراسی می‌کشانند(جمهوری،568،ج 2). حال پرسش این است که این دریافت‌ چگونه امکان‌پذیر می‌شود و اگر چنین امکانی وجود داشته باشد چگونه اروس فیلسوف را تعاون‌ می‌بخشد و جنون فیلسوف را در حدی حفظ می‌کند که وی در پرتو این شیدایی بتواند به فلسفه‌ورزی‌ دست بزند؟اما این شیدایی و جنون به حد استبداد نمی‌رسد؟ آیا فلاسفه‌ی مورد بحث جممهوری به محض دریافت حدود معقول افلاطونی به غار برنمی‌گردند و اعتقاد خویش را بر غیر فلاسفه‌ی اسیر در مغازه عادات تحمیل نمی‌کنند؟جرا نباید فعالیت سیاسی‌ آنها را مصداق استبداد قلمداد کرد؟سقراط در پاسخ به این پرسش می‌گوید نگاه‌بانان فلسفی به دلیل‌ نظارت و پرهیز از اروس چنین به استبداد کشیده نمی‌شوند،اما آنها که با نظریات فروید آشنایی دارند شاید این پاسخ سقراط را کافی تلقی نکنند. دومان مدعی است که فلسفه چیزی جز زبان نیست و زبان هم بر مجاز و استعاره یعنی خطابه،تکیه دارد و بنابراین باید فلسفه را دارای ماهیتی خطابی قلمداد کرد زیرا هیچ معنایی خارج از وجود متن قابل اتکاء نیست و لذا هرکس بخواهد دلالت‌های فلسفی را در خارج از قلمرو زبان تحلیل کند به کژراهه کشیده خواهد شد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.