Skip to main content
فهرست مقالات

با خاطرات و یادهای استاد

مصاحبه کننده:

مصاحبه شونده:

(8 صفحه - از 89 تا 96)

خلاصه ماشینی:

"مصاحبه با استاد زاوین یدیقاریانس‌ ویلونیست فروغ مه‌آبادی با خاطرات‌ و یادهای استاد استاد زاوین یدیقاریانس،پیرو پیشکسوت موسیقی‌ کلاسیک،بی‌تردید،اگر تنها موسیقیدان صاحب نام و با تجربه و ذوق موسیقی کلاسیک خطهء آذربایجان نباشد،در ردیف معدود هنرمندان موسیقی سزاوار احترام این دیار است. آیا در گذشتهء تبریز،یعنی روزگاری که شما به کار نواختن ویلون،مشغول بودید،ارکستر شناخته شده‌ای وجود داشت که قطعات کلاسیک را اجرا کند و صاحب هویت و شناسنامه‌ای درخور در زمینهء موسیقی کلاسیک باشد؟ بله،در ایام تحصیل در هنرستان موسیقی، ارکستری ترتیب داده شد که من مایستر آن بودم. آیا شما در کنار نواختن و تدریس ویلون،هیچ در اندیشه‌ و فکر ساختن قطعه‌ای نیز که نمایانگر ذوق و ابتکار و خلاقیت شخصی‌تان در عرصهء موسیقی باشد افتاده‌اید؟ نه،هرگز،انگیزهء تصنیف قطعه یا قطعاتی در من‌ وجود نداشته است. با تمام این دلبستگی و شوق و احترام،آرزو می‌کنم که روزگاری بیاید که دامنهء تنگ نظری محدود شود و جماعتی دلسوز و صاحبنظر در موسیقی،برای گسترش و علمی‌تر کردن موسیقی‌ اصیل و سنتی ایران کمر همت بندند و راههای تازه‌ای‌ برای معرفی موسیقی ایرانی به جهان و جهانیان در ابعادی وسیع و گسترده بیابند. استاد،آیا در این شرایط سنی،با تجربه‌های مفید و مؤثری که سالیان دراز در زمینهء موسیقی،به ویژه نسبت به‌ ساز ویلون،کسب کرده‌اید،نیازی به تمرین،در خود احساس می‌کنید؟یا که حال و حوصلهء تمرین را هنوز دارید؟ چرا که نه،بنده احساس می‌کنم که اگر روزی‌ تمرین نکنم،همهء عوالم و رابطه‌هایم را با موسیقی از دست داده‌ام. استاد در مقام و مرتبهء پیشکسوتی صاحب نام و اعتبار در زمینهء موسیقی،و معلمی دلسوخته و رنج ایام کشیده،چه‌ پیام و توصیه‌ای برای مربیان موسیقی دارند؟ والاترین پیام و به عبارتی دیگر جان کلام، احساس مسئولیت معلم موسیقی است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.