Skip to main content
فهرست مقالات

تئاتر: دیالوگ در تعزیه از دیدگاه درام شناسی

نویسنده:

(18 صفحه - از 241 تا 258)

کلید واژه های ماشینی : درام، تعزیه، دیالوگ، نمایش، هنر، دیالوگ در تعزیه، تغزلی، دینی، حماسی، تعزیه از دیدگاه درام

خلاصه ماشینی: "حتی مونولوگ نیز که موجودیتش به معنای«غیبت ارتباط»و فقدان‌ «ارتباط متقابل»است و تعبیر آن این است که شخصیت‌ قادر به ایجاد ارتباط با جهان پیرامون نیست،خود به‌ نوعی جایگزین دیالوگ می‌شود،و عملکرد اگرچه‌ هرگز دارای تأثیر و جلوه لازم برای واقعی تصور کردن‌ ارتباط نیست،به جای می‌آورد،این را هم بیفزاییم که در آثار دراماتیک(که ما پس از این برای سهولت،به‌ اختصار«درام»می‌نامیم)هرگز نمی‌توان شکل دیالوگ یا مونولوگ را به صورت قطعی و مطلق آن پیدا کرد،زیرا در اغلب این آثار مرز بین این دو،سیال و نامشخص‌ است:دیالوگهای زیادی دیده شده‌اند که نوعی مونولوگ‌ خرد شده بین چند نفر است(مانند دیالوگ در برخی آثار کلاسیک یا بسیار ناتورالیست)،یا مونولوگهایی می‌توان‌ یافت که برغم شکل مفرد و موضوع واحد آنها،رگه‌های‌ مشخص و شکلهای قطعی دیالوگ دارند،و شخص تک‌ گو غالبا با فرد خیالی یا چیزهایی که به شهادت می‌گیرد، مطالب خود را در میان می‌نهد». اگر بتوانیم اقدام به دسته‌گردانی را که نقل روایی و تصویری عناصر اصلی لشکری در حال رزم یا پس از آن‌ را دارد،وجه حماسی تعزیه،و ابتکار خواندن مقتل‌ نویسیها و روضه‌نامه‌ها در جمع را(که به آواز بود)وجه‌ تغزلی تعزیه بنامیم،که در یک روند تکاملی و تاریخی- فلسفی بنا به عقیده هگل تبدیل به یک شکل هنری سوم‌ یعنی درام می‌شود که دیگرنه این است و نه ان،اما از هر دو سود جسته است،پس چگونه است که این درام‌ هنوز در شکل«اپیک»نخستین خود باقی مانده و تبدیل‌ به«درام»در شکل جامع و ارسطویی آن نشده است؟ بی‌شک تنها دلیل این تناقض ظاهری تاریخی و فلسفی را باید در این دانستک ه تعزیه بیشتر از هرچیز در پی‌ «حقیقت دینی»است؛حقیقتی که ضامن عمده و باعث‌ وحدت شکل و محتوای آن محسوب می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.