Skip to main content
فهرست مقالات

موسیقی: موسیقی در اسلام

نویسنده:

(36 صفحه - از 385 تا 420)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی ،غنا ،لهو ،هنر ،الحان ،اسلام ،طرب ،حزن ،روح ،نفسانی ،اشعار ،قرآن ،آواز ،زیبایی ،انسان ،وحدت ،لحن ،لفظ ،نغمات ،حرام ،روایات ،کلام ،احکام ،فرهنگی ،تعریف ،محتوا ،موسیقی در اسلام ،غنا حرام ،لفظ غنا ،اصول

خلاصه ماشینی:

"9. نظر فیض کاشانی(قدس سره) گروه سوم،فقهای وارسته و گرانقدری چون مرحوم‌ فیض کاشانی و ملا محمد باقر خراسانی و پیروان آن‌ها می‌باشند که معتقدند غنا به معنای لغوی آن یعنی صوت‌ خوش با ترجیع و تحریر،فی نفسه حرام نیست،بلکه‌ مخصوص به مواردی است که مشتمل بر امری از فسوق‌ و معاصی باشد،از قبیل استفاده از آلات لهو،کلام کذب‌ و باطل،هجو مؤمن،سخن شهوانی،کشف محاسن‌ زنان،تذاخل مردان در مجالس زنان،همان‌گونه که در عهد خلفای اموی و عباسی متداول و متعارف بوده‌ است و برعکس،اگر تغنی به اشعار زهدانه که تحریک‌ و ترغیب در فضایل و امور انسانی می‌کند و انسان را متوجه حضرت حق می‌گرداند و بهشت و دوزخ را یادآور می‌شود،یا موجب هر نوع تحریک و تذکر و تهییج صحیح انسانی و حماسی و عاطفی برای تحقق‌ اهداف الهی می‌گردد،از نوع غنا حلال است و مطلوب‌ و مرغوب فیه عقلا می‌باشد. نقد دیدگاه فیض کاشانی نکتهء اساسی و مهمی که از نظر اکثر بزرگان مبهم و نامعلوم مانده،این است که غنا مورد نظر در شرع را با معنای لغوی آن،یعنی صوت حسن و آواز خدادای زیبا که رسول اکرم(ص)در حدیثی آن را از ویژگی‌های امت‌ خود ذکر فرمودند51،خلط کرده و اغلب،یکی‌ دانسته‌اند و نهایتا گفته‌اند که اگر این صوت خوش با کیفیت لهوی و مناسب مجالس فسق و فجور خوانده‌ شود،غنای حرام خواهد بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.