Skip to main content
فهرست مقالات

سنتهای شعری زبان فارسی

نویسنده:

(3 صفحه - از 12 تا 14)

کلید واژه های ماشینی : سنتهای شعری زبان فارسی، آه، شعر فارسی، حافظ، دود، ادبی، معشوق، شمع، مضمون، باد

خلاصه ماشینی: "(10) گردآوری سنتهای شعری زبان فارسی گامی بزرگ‌ در جهت شناخت و بررسی شعر فارسی و به تبع آن‌ ژرفکاری در گذشتهء فرهنگی این مرز و بوم خواهد بود،بدین گونه که ابتدا دوره‌ای از شعر فارسی که‌ مسلما از آغاز آن خواهد بود در نظر گرفته شود و تا زمان حافظ(11)هر یک از سنتها در زیر مدخلی‌ گردآوری،و آنچه از شعر و ادبیات دیگر ملتها-به‌ ویژه شعر عرب-وارد شعر فارسی شده،نموده‌ شود،البته می‌توان برای محدود کردن این کار فقط شاهکارهای شعری فارسی را مبنا قرار داد. آنچه گذشت یادآوری کوتاهی از سنتهای شعری‌ بود و برای نمونه«آه»را که یکی از سنتهای شعری‌ فارسی است بررسی می‌کنیم: 1-آه از سینه و میان جان و در اثر جراحت درون‌ برمی‌خیزد: مکن کز سینه‌ام آه جگر سوز برآید همچو دود از راه روزن (حافظ) این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت است‌ کاین همه زخم نهان هست و مجال آه نیست (حافظ) 2-آه عروجی به سوی بالا دارد: رقیب آزارها فرمود و جای آشتی نگذاشت‌ مگر آه سحر خیزان سوی گردون نخواهد شد (حافظ) آه تیره مانند شاعر از گردون می‌گذرد و آسمان را می‌فرساید: آه جای فرسای اگر در سینه نشکستی مرا این که جان فرسودم از آه آسمان فرسودمی (خاقانی) تیر آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش‌ رحم کن بر جان خود از تیر ما (حافظ) در قرآن گویا سه مرتبه از آنچه به آسمان می‌رود سخن به میان آمده است."

صفحه:
از 12 تا 14