Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی غزلی از حافظ

نویسنده:

(4 صفحه - از 14 تا 17)

کلید واژه های ماشینی : عشق، حافظ، طریقت، شیخ صنعان، مریدان، عقل، پیر، زلف، میخانه، سالک

خلاصه ماشینی:

"زبان‌و ادبیات بررسی غزلی از حافظ دکتر نصرت الله فروهر دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما؟ ما مریدان روی سوی قبله چون آریم چون؟ روی سوی خانه خمار دارد پیر ما در خرابات طریقت ما به هم منزل شویم‌ کاین چنین رفته است در عهد ازل تقدیر ما عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است‌ عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما روی خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما با دل سنگینت آیا هیچ در گرد شبی‌ آه آتشناک و سوز سینه شبگیر ما؟ تیرآه ما ز گردون بگذرد«حافظ»خموش‌ رحم کن بر جان خود پرهیز کن از تیر ما چنان‌که در مطلع غزل مشاهده می‌شود حافظ همهء آداب و رسوم مربوط به خانقاه را که علی القاعده‌ باید بر فضای آن عشق و شور و رضا حاکم باشد با واژه«پیر»بیان می‌کند و اگر از آداب کمال سالک‌ (که باید از ما سوی الله غایب باشد و بتواند با رسیدن به مرحله شور و مستی که مراد از آن‌ «میخانه»است و اشاره‌ای به عالم«لاهوت»و باطن‌ عارف کامل داشته و در آن شوق و ذوق و عوارف‌ الهیه بسیار است)تعبیر می‌کند به سبب عشق و شوری است که خانقاه‌نشینان باید از آن برخوردار باشند زیرا طریقت وی که به گونه‌ای طریقت‌ «سکر»و پیروی از مکتب با یزیدی است عشق و سرمستی را طلب می‌کند و سرمستان این وادی از چنین حالاتی برخوردارند."

صفحه:
از 14 تا 17