Skip to main content
فهرست مقالات

خوشنویسی به عهد شباب

مصاحبه شونده:

(10 صفحه - از 160 تا 169)

خلاصه ماشینی:

"البته ناگفته نماند که واقعا آن اخلاق خوش استاد حسین میرخانی و تبحر وی در تربیت شاگرد باعث شد که من به واقع به خط علاقمند بشوم و همین علاقمندی به خط سبب شد که من نقاشی را به کلی کنار گذاشتم و احساس کردم که با این بضاعت مزجاة باید یا خط را انتخاب کنم و یا نقاشی را. اینان درواقع یا کم استعداد هستند یا به خط اهمیت لازم و بایسته را نمی‌دهند چون به قول معروف: (به تصویر صفحه مراجعه شود) {Sترک آرام و خواب باید کرد# و آن به عهد شباب باید کردS} هم باید ترک آرام و خواب کنیم،هم اینکه در زمان جوانی هرچه فرا گرفتیم می‌تواند اندوخته‌ای باشد و البته در زمان کهولت هم ممکن است اضافه بشود،ولی اگر در زمان جوانی دریافت نکنیم دیگر سعی‌مان بی‌فایده است. در کل،من با نقاشی/خط مخالف نیستم و اگر مخالفتی هم داشته باشم با کار آن دسته‌ای است که نادانسته می‌آیند و تقلید کورکورانه‌ای از دسته‌ای که صاحب فهم درست هستند،انجام می‌دهند و این دستۀ جدید نمی‌دانند که چه می‌کنند و حتی گاهی اوقات ادعا می‌کنند که از دستۀ اول هم بالاتر هستند. درویش عبد المجید طالقانی هم مردی باهمت و بلند پرواز بود و نمی‌خواست شهرتی کم از میرعماد داشته باشد و چون می‌دانست که در خط نستعلیق به آن شهرتی که میرعماد در خط نستعلیق داشت، نمی‌تواند برسد-چرا که میرعماد اگر حداقل کار خط را تمام نکرده،اما آنرا به جائی رسانده که دیگر کسی بعد از او نمی‌تواند آن شهرت را پیدا کند-این است که درویش با درایت و کیاستی که داشت، خط شکسته را انتخاب کرد و در عمر کمی که داشت به جای خوبی رسید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.