Skip to main content
فهرست مقالات

شرم و آزرم در دو اثر غنایی

نویسنده:

(6 صفحه - از 20 تا 25)

خلاصه ماشینی:

"حکایت«ویس و رامین»،گویا قصه‌ای مربوط به‌ اواخر عهد اشکانی است و بعد از اسلام قدیمیترین‌ کسی که از این حکایت،نام برده است،ابو نواس‌ اهوازی است که در بیتی از«فارسیات»خویش گفته‌است: و ما تتلون فی شروین دستبی‌ و فرجردات رامین و ویس زمینه داستان«ویس و رامین»که هماهنگی با لطافت روح ایرانی داشت و بستری از جویبار زلال‌ احساسات رقیق و عواطف لطیف در پهندشت‌ فرهنگی ایرانی جاری می‌ساخت،با پرداخت بسیار زیبا و شاعرانه فخر الدین اسعد گرگانی در هم‌ آمیخت؛و با آن همه ویژگیهیا عمیق ایرانی که‌ داشت؛به راحتی می‌توانست بار دیگر در فرهنگ‌ ایرانی ظاهر گردد؛لیکن به رغم تلاش عظیم‌ شاعر گرگانی،جز در میان خواص،رواجی‌ نیافت؛زیرا عواملی چند،که برخی به شرایط زمانی،و بسیاری دیگر از عدم شناخت سراینده‌ خوش قریحه از تغییرات سیاسی و فرهنگی و مذهبی جامعه ایرانی عصر سلجوقی ناشی می‌شد، سبب گردید،زمینه جهت پیشی گرفتن شاعر آذربایجان-نظامی‌گنجوی-فراهم گردد و خود تحت الشعاع او قرار گیرد."

صفحه:
از 20 تا 25