Skip to main content
فهرست مقالات

دستور تاریخی زبان فارسی: پسوند الف تأکید وند او تعجب

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : پسوند، ترجمه تفسیر طبری لازار، دستور تاریخی زبان فارسی، پسوند الف تأکید، فعل، ندا، زبان فارسی پسوند الف، دعا، الف، مضارع مجرد

خلاصه ماشینی:

"«ا»در گفتا به نظر لازار نشانه گفتار مستقیم است یعنی نشانه نوعی مقول‌ قول به تعبیر عربی است(بند 764)به نظر بهار نقش آن درست روشن نیست(سبک‌ شناسی ج 1 ص 345)وی حدس میزند که شاید نشانه سئوال و جواب باشد(مقدمه‌ مجمل التواریخ ص یو)ولی دهخدا به استناد این بیت حافظ نظر اخیر را مردود میخواند زیرا در آن سئوال و جوابی در کار نیست: گفتا برون شدی به تماشای ماه نو از طاق ابروان منت شرم بادرو پسوند«ا»با ماضی یائی مانند:(نپروردیا و نیازردیا)یعنی نمی‌پرورد و نمی‌آزرد که«ا»در اینجا نیز نقش روشنی ندارد مثال از فردوسی، مرا کاش هرگز نپروردیا چو پرورده بودی نیازردیا یادآوری 1«ا»در«آیا»به فعل امر چسبیده است با این تفاوت که معنی‌ امری خود را از دست داده و برای تأکید استفهام مورد استعمال پیدا کرده است‌ وو باید آن را قید پرسش تاکید نامید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.