Skip to main content
فهرست مقالات

دستور تاریخی زبان فارسی: پیشوند «می» و تحول آن در زبان فارسی

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : دستور تاریخی زبان فارسی، دستور تاریخی زبان فارسی پیشوند، پیشوند، فعل، فارسی پیشوند می و تحول، دلالت، تحول، قید، معنی، قدیم

خلاصه ماشینی:

"دکتر خسرو فرشید ورد دنبالهء شماره پیش دستور تاریخی زبان فارسی‌ پیشوند می و تحول آن در زبان فارسی دیدیم که می و همی در گذشته بیشتر بر استمرار و عمل در جریان دلالت می‌کرده است‌ و امروز این جنبه از می ضعیفتر شده است. 3-معانی دیگر همی و می در گذشته و حال در قدیم«همی»علاوه بر آنچه دیدیم معنی‌هائی داشته که امروز از بین رفته است و این معانی عبارت بوده‌اند از: 1-همی به معنی«همچنان»که خود نوعی استمرار دوام دلالت می‌کند در این‌ صورت همی پیشوند فعل نیست و گاهی هم اصلا قید فعل نیست بلکه قید صفت یا قید دیگر است ما قند:اندر آن دو بهشت چشمه است همی رونده(وجه الدین از لازار بند 392). ب-در بعضی مواقعی که همی یا می با فعل فاصله دارد این واژه بر تأمید دلالت‌ می‌کرده است نه بر استمرار یا بر وجه فعل مانند:چون آن زن که با تو همی خصومت‌ کرد و همی سخن گفت اندر کار شوی خویش(تفسیر کمبریج چاپ دکتر متینی ص 367)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.