Skip to main content
فهرست مقالات

بحثی درباره زبان فارسی (5)

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : زبان، زبان فارسی، زبان پهلوی، زبان فارسی فارسی، گپت، ساسانی، خراسان، لهجه‌های ماخوذ از پهلوی، معرب، علامت

خلاصه ماشینی:

"میگویند منشاء و اصل زبان دری زبان پهلوی است(که آنرا فارسی میانه نام نهاده‌اند)و دلیلی که برای اثبات ادعای خود میآورند شباهتی است که در صورت و ریشه میان لغات دری و پهلوی موجود است ولی این‌ دلیل به تنهاء قانع‌کننده نیست چه وجود شباهت در صورت و ریشه میان دو زبان دلیل آن نیست که یکی از دیگری ناشی شده باشد بلکه ممکن است دو زبان همعرض باشند چنانکه این شباهت میان اغلب لهجه‌های فارسی جنوب‌ و مغرب ایران موجود است در حالیکه همه آنها همعرضند و از زبان پهلوی‌ اشتقاق یافته‌اند و هیچ کدام از آنها از دیگری اشتقاق‌نیافته بنابراین میتوان‌ احتمال داد که زبان دری با زبان پهلوی همعرض باشد بدین معنی که هر دو آنها در عرض هم و در دو محیط مختلف از فارسی باستان گرفته شده باشند و برای قبول این احتمال دلائلی هم وجود دارد که در زیر بآنها اشاره میشود: 1-اگر هم از لغات سغدی و خوارزمی که در زبان دری موجود است و در زبان پهلوی دیده نمیشود صرف‌نظر کنیم،قسمتی از کلمات پهلوی‌ را می‌بینیم که در زبان دری وجود ندارد درحالیکه از حیث زیبائی لفظ و لزوم معنی کلماتی نبوده‌اند که بتوان آنها را از لغات منسوخ بشمار آورد و قاعدتا زبان دری(در صورت مشتق بودن از پهلوی)میبایست آنها را دارا میبود،از این قبیل: برزیدن(-احترام گذاشتن)،چاشتن(-آموختن)،چیم(-دلیل‌ دخشک(-خاطره)؛هاوند(-آشنا)پیم(-شیر)،شون(-نشان) یشتن(-عبادت کردن)،زره(-دریا)،انی(-دیگر)،اهی- (زود)،اهلا(-عادل و رستگار)،اند(-بسیار)،پیواختن(-جواب‌ دادن)و غیره."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.