Skip to main content
فهرست مقالات

مسئله زمین و سیاست کشاورزی در نیکاراگوا

(8 صفحه - از 46 تا 53)

کلید واژه های ماشینی : کشاورزی، نیکاراگوا، کارگران، زمین، الگوی کشاورزی صادراتی، تولید، الگوی سرمایه‌داری دهقانی، سیاست، سیاست کشاورزی در نیکاراگوا، روستایی

خلاصه ماشینی:

"معذلک خط مشی‌هایی که براساس این الگو،و نیز الگوی کشاورزی صادراتی اجرا شده،موجب شده است که کارگران روستایی‌ فصلی نیکاراگوا به اندازه کافی مورد حمایت قرار نگیرند. دهقانان سرمایه‌دار مشخصات ویژه را دارند: الف-آنها خود مستقیما در تولید کشاورزی شرکت دارند،اما کارگر مزدبگیر نیز استخدام می‌کنند؛ب-از نظر اجتماعی،آنها بخشی از جامعه‌ دهقانی هستند و عموما در مزرعه یا در نزدیکی آن زندگی می‌کنند و مصارف‌ تجملی چندانی هم ندارند؛ج-از نظر اقتصادی،آنها تولیدکنندکان تجاری‌یی‌ هستند که در مقابل قیمت‌ها و مشوق‌های اقتصادی بشدت تاثیر پذیرند؛د- از نظر رفتاری،آنها به دنبال حد اکثر کردن سود خود هستند،اگرچه سود واقعی‌ آنها ممک ن است،به علت موقعیت فرودستشان در مقابل سرمایه‌های تجاری، مالی و کشاورزی-صنعتی‌[بزرگ‌]،اندک یاشد؛هـ-از نظر تاریخی،آنها محصول تفکیک نقش‌ها در جامعه دهقانی هستند که خود،نتیجه کشت‌ زمین‌های کشاورزی جدید که قبلا بر روی آن کشت نمی‌شد،یا خرید زمین‌ توسط تجار کوچک و کارمدان متخصص است؛و-از نظر سیاسی،آنها بخش‌ اندکی از مزایای کمک‌های دولتی را در دوره رژیم سوموزا دریافت می‌کردند [ویلاس، a 1984،ص 118؛بائومایستر،1983،ص 150]. پی‌نوشت‌ها (1)-اصطلاح کارگر فصلی( Semiproletarian )در این مقاله برای اشاره به‌ آن خانواده‌های روستایی مورد استفاده قرار گرفته است که هم بدون کمک‌ دیگران به کار کشاورزی می‌پردازند و هم‌[در مواقع بیکاری‌]به کار کارگران روستایی،توسط سیرا در سال 1980،نشان می‌دهد که 60 درصد درآمد کارگران فصلی از دستمزدها،22 درصد آن از مصرف خانگی‌ محصولات کشاورزی‌[نولید شده توسط خانواده‌]،و 18 درصد بقیه از فروش‌ این محصولات،تامین می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.