Skip to main content
فهرست مقالات

سلوک سوگ، یا «رفتارشناسی دو زن ایرانی در مرگ فرزندان خود»

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : سوگ، زن، سهراب، زن ایرانی در مرگ فرزندان، تهمینه، رستم، مادر، فردوسی، رفتار، داستان

خلاصه ماشینی: "اندوه این داستان نه از آن‌رو است که مرگی اتفاق می‌افتد، بلکه داستان، از آن‌رو، تراژیک است که مرگ فرزند به دست پدر روی می‌دهد و خواننده و شنونده درمی‌ماند که برای کدام‌یک بگرید؟ برای سهراب که در جوانی و در بی‌گناهی کشته شده است و یا برای رستم که با همه‌ی خوش‌نامی، این‌بار با رفتاری ناجوانمردانه فرزندش را کشته است؟ فردوسی، رفتار تهمینه(مادر سهراب)را در خبر یافتن از مرگ فرزندش(سهراب)این‌گونه، به تصویر می‌کشد: به مادر خبر شد که سهراب گرد به تیر پدر خسته گشت و بمرد بزد چنگ و بدرید پیراهنش درخشان شد آن لعل زیبا تنش برآورد بانگ و غریو و خروش زمان تا زمان او همی شد زهوش مرآن زلف چون تاب داده کمند بر انگشت پیچید و از بن بکند همی خواک تیره به سر برفکند به دندان همه گوشت بازو بکند به سر برفکند آتش و برفروخت همه موی و روی سیاهش بسوخت فردوسی پس از شمردن کنش‌های کرداری، به کنش‌های گفتاری این مادر ایرانی(شرقی) اشاره می‌کند: همی گفت ای جان مادر کنون کجایی سرشته به خاک اندرون چو چشمم به ره بود گفتم مگر بیابم زفرزند و رستم خبر چو دانستم ای‌پور که آید خبر که رستم دریدت به خنجر جگر دریغش نیامد بر آن روی تو بر آن برز بالا و آن موی تو بپرورده بودم تنت را به ناز ببر بر بروز و شبان دراز کنون آن به خون اندرون غرقه گشت کفن بر برو یال تو خرقه گشت تهمینه، مانند مادران ایرانی در سوگ فرزندش، مویه کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.