Skip to main content
فهرست مقالات

نمایش معاصر؛ پیشتازی گرایی و تجربه باوری

نویسنده:

(6 صفحه - از 30 تا 35)

کلید واژه های ماشینی : نمایش، هنر، تماشاخانه، باوهاوس، تئاتر، هنر نمایش، هنر تئاتر معاصر جهان، معاصر، گروپیوس، نادیو

خلاصه ماشینی:

"در آن دو مقاله این مطالب عنوان‌ و بررسی شده بود: نوآوری و«نوآوری گرایی»در هنر نمایش، پیشتازی گرایی(آوانگاردیسم tnavA ) msidruag )،مفهوم نوآوری و تجربه و «تجربه گرایی»( msilatnemirepxE )در هنر نمایش،«ریخت و درونمایه»دو عنصر تشکیل دهندهء هنر،رابطهء درونمایه و نقد اخلاقی هنر،رابطهء نقد درونمایه و نقد افلاطونی،رابطهء ریخت و نقد ارسطویی،ارسطو و مسألهء«هنر برای هنر»، ریخت گرایی در هنر معاصر،رابطهء درونمایه و ریخت با نوآوری و«نوآوری گرایی»،تجربه گرایی و پیشتازی گرایی در هنر نمایش،معنای سیاسی‌ اصطلاح پیشتازی گرایی،تعریف دیگر بارهء اصطلاح‌ آوانگاردیسم یا پیشتازی گرایی،زمینه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی گرایش به نوآوری و «نوآوری گرایی»،پیدایش مارکس و مارکسیسم،نظریهء چارلز داروین،نظریهء فروید،پیدایش و گسترش علوم‌ اجتماعی در سدهء نوزدهم و بیستم،«طبیعت گرایی» (ناتورالیسم msilarutaN )«واقعیت گرایی» (رئالیسم msilaeR )،و جنبشها و جریانهای‌ ادبی-نمایشی و واکنش آنها در برابر پیدایش و سیطرهء طبیعت گرایی و واقعیت گرایی در نیمهء دوم سدهء نوزدهم و آغاز سدهء بیستم. پیشنهادهای لوتارشره یر لوتار شره‌یر(1966-1886)نویسنده‌ای که در آغاز از هواداران«گزاره گرایی»(اکسپرسیونیسم)بود، در سال 1921 از سوی گروپیوس برای راه‌اندازی‌ نخستین کارگاه نمایشی باوهاوس و نیز نشریه‌ای که‌ نظریه‌های این مؤسسه را در زمینهء هنر تئاتر بیان کند، به همکاری فرا خوانده شد و در نخستین شمارهء این‌ نشریه است که مواضع«باوهاوس»دربارهء هنر نمایش‌ اعلام شده است. (2) نمایش شله مر از جاذبه‌های ادبی نمایشنامه(متن‌ ادبی-نمایشی)به شیوهء تئاتر ارسطویی برخوردار نبود، بلکه به طور عمده درونمایه‌ای«تجریدی و انتزاعی» ( TCARTSA )داشت و اصولا داستان خاصی را نمودار نمی‌کرد و نیز شخصیتهای مشخصی را نیز پدیدار نمی‌ساخت،بلکه نمایش او در بردارندهء جاذبه‌ها و نکات و شیوه‌هایی بود که به«ریخت»(فرم)بیرونی آن‌ مربوط می‌شد؛از جمله اشکال هندسی،چراغهای‌ پایه‌دار،رنگ،حرکت و نیز آدمهایی که لباسهایی سخت‌ و سفت بر تن داشتند و به سبک آدم خود کار یا عروسک‌ کوکی،فلزگونه،به شیوه‌ای از پیش تنظیم شده حرکات‌ موزونی را همراه با موسیقی مدرن-به معنایی که‌ «باوهاوس»این اصطلاح را به کار می‌برد-انجام‌ می‌دادند(تصویر شمارهء 17)."

صفحه:
از 30 تا 35