Skip to main content
فهرست مقالات

تصحیح لباب الالباب (8)

نویسنده:

(5 صفحه - از 521 تا 525)

کلید واژه های ماشینی : عود، مدح، مدح سخن مینکارد، منطق مسلم اسم فاعل، قزوینی، کلمه، عیب اقواء، مینکارد، بیت عیب اقواء، بیت ثانی عیب اقواء

خلاصه ماشینی:

"عوفی در توصیف خود و بیان اینکه چرا عود با اینکه‌ اسم عام است برای هرگونه چوب اختصاص بچوب سیاه خاص پیدا کرده میگوید:[فاما مطلق این اسم بدان سیاه روی خوش بوی‌ سخت دل نرم گردن دادند که چون از وطن‌بیشه بواسطهء تبر و تیشه‌ اواره شود و از مسکن هندوستان بعربستان افتد همدمی طلبد و رفیقی‌ جوید که با او نفسی زند-و شکر شیرین رویرا با عود خوش بوی‌ اتفاق ملاقاتی افتد هر دو در خلوتخانه مجمر نفسی خوش زنند اثر ان نفس مشام عالمیانرا معطر کند پس از این میگوید:اشارت‌ بدان دارد که رسول الخ یعنی کلام رسول اشارت باتفاق ملاقات عود سیاه روی اویس‌ قرنی دارد با شکر شیرین روی رسول رحمت که در خلوتخانهء مجمر شریعت با یکدیگر نفسی خوش زده و مشام عالمیان را برایحهء طیبهء حقیقت اسلام معطر کردانند در این عبارت عوفی هم مثل سایر عبارات از اول تا اخر کتاب سقط و تحریف روی داده و مسلم چند کلمه افتاده و زیر و رو شده اما مناسبت با سابق بحال خود باقی و ذوق سلیم حکم است [10] در صفحه 292 سطر سوم مینکارد ص 17 س 5 منطق اکر اسم فاعل باشد استعمال ان بمعنی ناطق‌ خطا است و اکر اسم مفعول باشد سجع بامنطلق فوت میشود مقصود وی این عبارت عوفی است که میگوید:(لاجرم دل‌ های عالمیان بهوا و ولای این حضرت منطق است و زبانهای جهانیان‌ به ثنا و دعاء این دولت منطلق منطق مسلم اسم فاعل است بمعنی خودش نه بمعنی ناطق و اکر غیر از این باشد چنانچه قزوینی تصور کرده تمام لطایف معنوی‌ عبارت از بین میرود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.