Skip to main content
فهرست مقالات

بهار، جنگ تحمیلی و شاعران

(11 صفحه - از 269 تا 279)

خلاصه ماشینی:

"و مگر جز این‌ است که در این هنگامه‌های جنگ و جانبازی،هم بهار از آن شهیدانست و هم شعر بهاری از آن او که هزاران خورشید از درونش می‌آغازد؟ شاعر سراغ این نغمه‌های روحانی را می‌گیرد،نغمه‌ی گمشده‌ای که روزی از گلوی شهید مخاطب شاعر، چون پرندگان سرخ بال بهارین،پر می‌گرفتند و چون روح آواز ارغنون چون چتری بر سر شهر گشوده می‌شدند. هوا،هوای نفس گیری است و پرواز درست در همین لحظه باید آغاز شود،پروازی به سوی اوج‌های رهائی و خود این مشکل بودن،سبب پر شکوه بودن پرواز نیز می‌شود شاعر دوباره از شهید که بی مرگ و جاودان است،می‌خواهد که‌ حقیقت عشق را باز گوید. (به تصویر صفحه مراجعه شود) «کجاست مرهم آن نغمه‌های روحانی‌ که زخم زخمه به تن روح ارغنون دارد در این هوای نفس گیر لحظهء پرواز عقاب زخمی اندیشه بال خون دارد بگو حقیقت فرهنگ باستانی عشق‌ که این درخت کهن ریشه در قرون دارد»2 شاعر،پس ار پروازهائی در اینسو و آنسو به مطلع شعر و اندیشه‌اش باز می‌گردد:به بهار تازهء توحید که عطر خون دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.