Skip to main content
فهرست مقالات

مولوی کرد

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"پس از مدتی دوباره به شهر سلیمانیه برگشت و در نزد(ملا عبد الرحمن نودشه‌ئی) که مفتی سلیمانیه بود ماند و اجازه‌ی ملائی و تدریس را از او گرفت. پس از گرفتن‌ اجازه‌ی ملائی،به زادگاه خویش بازگشت و مدتی در تایجوز و بعد در بیژاوه و بیاویله‌ ماندگار شد و پس از آن به سرشاته مراجعت کرد. بویژه در«علم کلام»ید طولائی داشته و با بزرگان و دانشمندان آن دوره مانند(بهاء- الدین)و(ضیاء الدین)و(محمد پاشای جاف)و(محمود پاشا)پسر(معتمد الدوله‌ فرهاد میرزا)و حسام الدین برادرش که عموی(ناصر الدین شاه قاجار)بود میانه و مکاتبه داشته و با شاعران نامی مانند(احمد بگ کوماسی)و(شیخ عبد الله داخی)و (خانای قبادی)و(محروم و بلبل)رابطه داشته. 5-دیوان اشعارش که بسال 1340 بکوشش ملا عبد الکریم چاپ شده است‌ غزل زیر نمونه‌هائی از چامه‌های او: «وهار» و هارن،سوزن،آون،سر کاون‌ هاژه‌ی و فراون،شاخه‌ی شتاون‌ ساقی‌ین،باده‌ن،نسیمن،بادن‌ بلبل چه دوری گلان آزادن‌ بزمن،شادین،عیشن،نشاطن‌ کیفن،شوخی‌ین،شوقن،حیاتن‌ سنگن،کوسارن،سرکوون،هردن‌ خمن،مینتن،زوخاون،دردن‌ هجران،دوری‌ین،عجزن،فراقن‌ واویلا و شینن،ناله‌ی عشاقن‌ سبزه‌ن،سوسه‌نن،نوروز گلانن‌ کمرن،هردن،ملن،کلانن‌ صرعی‌ین،شیدان،نجدن،مجنونن‌ مذاقن،جامن،پیاله‌ی هونن «ترجمه» بهار بهار است،سبز است،آب است،سر کوه است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.