Skip to main content
فهرست مقالات

درباره ساختمان نمایش

(6 صفحه - از 310 تا 315)

کلید واژه های ماشینی : نمایش، گفت‌وگو، شخصیت، نمایشنامه‌نویس، مخاطبان، آدم‌های، اوج، ساختمان نمایش، کلمه‌هایی، گفت‌وگوی نمایش

خلاصه ماشینی: "(به تصویر صفحه مراجعه شود) دبارهء ساختمان‌ نمایش گفت‌وگو برنامه‌های نمایشی ساده،که حتی باندازهء کافی با کلام سروکار دارند،معمولا بیشتر آفریدهء کار کارگردانان، سخن‌پردازان و آهنگسازانند تا نمایشنامه‌نویسان. اگر از این حرف‌ها این نتیجه گرفته شود که گفت‌وگو در نمایش تقریبا همه چیز است‌ باید بگویم نتیجهء درستی گرفته شده. گفت‌وگو جریان عمل را به پیش می‌برد و از همان ابتدای کار،همه چیز باید در حال حرکت باشد-و مهم نیست که این حرکت تا چه حد تدریجی و در نظر اول غیرمحسوس باشد-مثل رشد یک دانه،باز شدن یک گل. مثلا اگر شخصیتی در جواب چیزی‌که قبلا بوضوح ادا شده،می‌گوید«چی؟»یا «هان؟»،این جواب باید چیز بااهمیتی را که به تأکید نیاز دارد مطرح کند،نه این‌که فقط بخاطر نیمه کری شخصیت باشد(مگر این‌که البته این کری برای پروراندن موضوع مهم باشد)و نه این‌که تلاش ساده‌لوحانهء نمایشنامه‌نویس باشد برای این‌که گفت‌وگویش«طبیعی»جلوه کند. ولی خوشبختانه ما گرفتار این قانون غیرقابل انعطاف نیستیم،و شکسپیر یکی از کسانی‌ست که نشان داده‌ رعایت آن لازم نیست،که عمل می‌تواند از نظر زمانی سال‌ها را دربر گیرد،از نظر مکانی در اینجا و آنجا روی بدهد، شامل بیش از یک طرح باشد و با اینهمه ساختگی جلوه نکند. و در حالی که باز،در یک نمایش پیش از این دست کم توضیح نمایشی مناسبی برای این موضوع در کار می‌بود (چنان‌که در نمایش«در انتظار لفتی»از کلیفورد اودت-«لفتی»در پایان کار نمی‌آید،چون بقتل رسیده)،اینجا هیچ توضیحی دربارهء سر نرسیدن«گودو»ی اسرارآمیز وجود ندارد. اما این هم درست است که اگر نمایش او چیزی بیشتر از این هیچ و پوچی نمی‌بود،حتی اگر یک نکتهء فلسفی مناسب را هم بیان می‌کرد،بعنوان یک کار نمایشی ارزشی نمی‌داشت."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.