Skip to main content
فهرست مقالات

قوم تاجیک و فرهنگ تاجیکی در آسیای مرکزی

نویسنده:

ISC (23 صفحه - از 53 تا 75)

کلید واژه های ماشینی : تاجیکی، قوم تاجیک و فرهنگ تاجیکی، قوم، افغانستان، فرهنگ، ترکان، سیاسی، زبان، آسیای مرکزی، ایران

خلاصه ماشینی:

"با ورود مسلمانان به این منطقه در قرن هفتم و هشتم میلادی(اول و دوم هجری قمری)،ترکیب قومی و قبیله‌ای ساکنان ایرانی ترکستان به کلی دگرگون شد و مردم نیز نام جدیدی گرفتند. بدین ترتیب قوم تاجیک که دارای فرهنگ و سنن خاص خود هستند و از لحاظ اقتصادی نیز در روند تاریخ، مسیر موفقی را می‌پیمودند،فرصت یافتند تا بدور از برخوردهای غیرضروری سیاسی،در (16)-برای آگاهی پیرامون سرنوشت سیاسی منطقه به کتابهای ذیل رجوع کنید: عبد الکریم ندیم بخارائی،افغان،کابل،بخارا و خیوه(بولاق،1873)؛علیقلی میرزا اعتضاد السلطنه،تاریخ وقایع و سوانح افغانستان(تهران،1373). همچنین روزنامه‌ها و نشریات متعددی به این لهجه که به مثابه زبان ادبی منطقه است،چاپ می‌شود و تعدادی از مشاهیر این سرزمین مانند لطیفی،پژواک و قاری عبد الله نیز آثار خود را به همین زبان منتشر کرده‌اند. در دو سه سدۀ اول یعنی تا حدود قرن دهم هجری قمری/ شانزدهم میلادی،تفاوتهای زیادی بین زبان فارسی رایج در ایران و زبان تاجیکی موجود در شمال شرقی ایران دیده نمی‌شد زیرا زبان ادبی در سرزمینهای آسیای مرکزی فارسی بود و افزودن بر آن فارسی به‌عنوان زبان تجاری و نیز زبان دیپلماسی به کار می‌رفت. مهمترین آثار آنان را می‌توان چنین نام برد:تاریخ مقیم‌خانی که حاوی وقایع سیاسی و حوادث تاریخی حکومتهای شیبانیان و اشترخانیان است و مؤلف آن یعنی محمد یوسف منشی از بلخ کوشش داشت تا رعایت امانت را در اثر خود به کار برد. باوجود این نباید شاعران و نویسندگان دیگر مانند شمس الدین محدوم شاهین، عبد القادر خواجه سواد(مشهور به بی‌پول)،میرزا اعظم سامی بوستانی که همگی متعلق به اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری قمری هستند،فراموش شوند،بویژه که آنان به‌عنوان شاگرد مکتب احمد محدوم دانش راه او را ادامه داده‌اند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.