Skip to main content
فهرست مقالات

سفری آمده ام که طول کشیده

مصاحبه شونده:

(6 صفحه - از 34 تا 39)

خلاصه ماشینی:

"اولین انشایی که در کلاس اول یا دوم متوسطه‌ برای این معلم نوشتم یک داستان کوتاه بود با عنوان«هشت‌وسی‌و پنج دقیقه». می‌گفتند چرا پشمکی؟ می‌گفتم برای اینکه هرکدام از آنها یک حبه قند است که آن را توی‌ ماشین مخصوصی انداخته‌اند،به صورت یک پشمک بزرگ درآورده‌اند، ولی وقتی در دهان بگذارید،باز همان یک حبه قند می‌شود،یعنی همان‌ جمله یا مصراعی که شاملو از آن الهام گرفته بود. به‌هرحال هشت سال در آنجا شعر کودک را تجربه کردم و از این تجربه‌ اصولی بیرون کشیدم و کتاب«شعر کودک در ایران»را نوشتم،که در اصل گفتاری بود برای یک سمینار«شورای کتاب کودک»راستش اگر می‌دانستم که درک و دریافت شعر جهانی در سرزمین من از حد شعر کودک و نوجوان بالاتر نخواهد رفت،حتما برای کودکان و نوجوانان با اسم مستعار شعر می‌گفتم. در زبان فارسی تما بار تعهدی که بر دوش زبان هست تا همین اواخر بر پشت شعر حمل‌شده،ولی در سالهای اخیر به ویژه پس‌از انقلاب- هرچند این کار قبل‌از انقلاب شروع شده بود-این‌طور به نظر می‌آید که نقش شعر دارد کم‌رنگ‌تر می‌شود و در عوض داستان‌نویسی و مقاله‌نویسی و روی‌هم رفته نثر دارد جای آن را می‌گیرد. در اروپا هم در دویست سال گذشته،مخصوصا در یک قرن گذشته،شعر راهی‌ برای خودش داشته و در همان راه پیش رفته است،به این معنی که شعر بیشتر مربوط به خواص بوده است،درحالی‌که زمان هم مال خواص‌ بوده و هم مال عموم مردم،چون رمان می‌خواهد عین زندگی را تصویر کند،تعبیرش با خواننده است،ولی تصویرش را کم‌وبیش هر خواننده‌ای‌ می‌تواند بگیرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.