Skip to main content
فهرست مقالات

معرفی کتاب: نگاهی به کتاب صورتگری در اسلام/ بخش دوم

نویسنده:

(11 صفحه - از 201 تا 211)

خلاصه ماشینی:

"21 صورتگری در ایران در کاوش‌هایی که در دهه‌های اخیر انجام شد،این باور را تقویت کرد که نه تنها این هنر و هنرهای وابسته‌ از زمان‌های بسیار دور در میان ایرانیان رواج داشته بلکه نسبت به موارد مشابه خود در کشورهای دیگر از امتیازاتی نیز برخوردار بوده است. پس تغییر حکم به خاطر تغییر موضوع در روایت‌ها وارد شده و صورتگری به عنوان یک موضوع‌ که فی الجمله در شرع مقدس اسلام تحریم شده است،در عصر حاضر: 1-دارای ملاکی که موجب حرمت آن شود،نیست؛ 2-با پدیده‌های دیگر مناسباتی متفاوت با عصر تشریع دارد؛ 3-شرایط تحقق آن با ظروف و شرایط عصر تشریح متفاوت است. حکم صورتگری در فقه مذاهب مذاهب چهارگانه‌ی اهل سنت،به اتفاق،ساختن شبیه موجودات بی‌جان و جامدات را به طور مطلق جایز می‌دانند و درباره‌ی تصویر موجودات جاندار مثل انسان و حیوانات با این‌که همگی آن را تحریم کرده‌اند، قیدها و شرطهای متضادی قائل شده‌اند. این قول که پرطرفدارترین قول میان اقوال‌ شش‌گانه است،مشتمل بر دو ادعاست: الف)حرمت ساختن مجسمه‌ی جانداران؛ ب)اختصاص حرمت به این قسم و جواز سایر اقسام صورتگری شامل نقاشی جانداران و مجسمه‌ و نقاشی موجودات بی‌جان که برای ادعای دوم چند دلیل دارد:1-اصاله الاباحه؛2-اطلاق ادله‌ی‌ اکتساب؛3-حدیث مناهی؛4-نهی ائمه(ع)در پاسخ سؤال از حکم نماز گزاردن و نگه داشتن مجسمه که با مجسمه سازگاری دارد نه با نقاشی؛و5-روایت‌هایی که دلالت می‌کنند که هرکس صورتی ایجاد کند، در قیامت مکلف می‌شود آن را جان بخشید. فقیهان درصدد تعیین ملاک حرمت صورتگری چند وجه را ذکر کرده‌اند که این وجه‌ها را به طور خلاصه مطرح می‌کنیم: 1-علت حرمت این است که ساختن صورت به تکریم و تعظیم آن منجر می‌شود تا آن‌جا که به‌ عبادت و پرستش منتهی می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.