Skip to main content
فهرست مقالات

جستارها: موسیقی در موقعیت طنز

نویسنده:

(7 صفحه - از 129 تا 135)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی، طنز، موسیقی در موقعیت طنز، قطعه، کلام، هنری، طنزپردازی، طنزآمیز، شنونده، حس

خلاصه ماشینی:

"کافی است یکی از این صداهای اثر را گوش کنید و سپس بکوشید آن را بدون کلام بشنوید؛خیلی ساده‌ درمی‌یابید که نغمه و موسیقی آن اصلا نقش طنزآمیز ندارد و عاملی بیانی یا عنصری ساختاری در آن نیست که بتوان‌ بر آن نقش القای طنز را اطلاق کرد. از جمله شوپنهاور2و گوته‌3که می‌گفتند:همه‌ی‌ هنرها سعی می‌کنند به حالت موسیقی برسند؛نه به این‌ معنی که مثلا یک تابلوی نقاشی جایش را به یک قطعه‌ موسیقی بدهد و یا سازها و نغمه‌پردازان را تصویر کند،بلکه‌ به این معنی که نقاشی نیز در هنر خود با نگاه دقیق به عوامل‌ بنیادین موسیقی مانند ریتم،حرکت،تونالیته‌ی صدا(در نقاشی:تونالیته‌ی رنگ)و به‌ویژه هارمونی و هماهنگی اجزا در ترکیب‌بندی،تأثیر تابلوی نقاشی را به آن رهایی و اوجی‌ برساند که معمولا شنود یک قطعه‌ی عالی موسیقایی این‌ کار را بدون واسطه و مستقیم انجام می‌دهد. از آن‌جا که موسیقی ایرانی،به‌ویژه موسیقی‌ حوزه‌های شهرنشین،در طی تاریخ،براساس روایت‌ اسطوره و گفت‌وگو یا محاکات درونی مجری‌ها با خویشتن و یا محارم در فضای عرفانی شکل گرفته است، تغییراتی که به‌طور عادی و حین نوازندگی می‌توان در صدادهی(سونوریته)آن داد،بسیار ظریف و در حدودی‌ است که بتواند به آن بیان عرفانی کمک کند و از محدوده‌ی‌ هنجار طبیعی خود خارج نشود که در موقعیتی مجازی قرار بگیرد. گاه برخی اجراها بدون این‌که قصدی در کار باشد،در موقعیت طنز قرار می‌گیرند؛برای این‌که هنگام تنظیم یا نواختن،در حفظ فاصله با شکل شناخته‌شده از آن اثر، انتظار زیبایی‌شناسانه‌ی شنونده از صدای سازها و یا شیوه‌ و لحن اجرا مورد توجه نبوده است که نمونه‌ی آن قطعه‌ی‌ «وطن»اثر علینقی وزیری با تار کیوان ساکت است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.